Ενταση κύριε Πρόεδρε της ΕΜΧ

ΧΙΟΣ : Ο δυναμικός και καλοπροαίρετος Πυργούσης Πρόεδρος της ΕΜΧ διατύπωσε χθες διαδικτυακά την παραίνεση ενός ενιαίου ψηφοδελτίου στο Πυργί για τις προσεχείς Δημοτικές εκλογές:Φίλτατε Γιώργο,  όταν κατέθετες την άποψή σου, έτυχε να μου κομίσει καμαρώνοντας ένας μαθητής, την ζωγραφιά του: Είχε ζωγραφίσει τον Πύργο της Βαβέλ. Ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναδιαβάσουμε την βιβλική ιστορία. Αυτή που μιλά για τους αρχαίους ανθρώπους που δεν είχαν προβλήματα συνεννόησης χάρη στο γεγονός ότι μιλούσαν όλοι τους μια και μοναδική γλώσσα μέχρι τη στιγμή που επιχείρησαν, με μεγάλες προοπτικές επιτυχίας, να χτίσουν έναν πύργο που η κορυφή του θα άγγιζε τα ουράνια. Και τιμωρήθηκαν για τη ματαιοδοξία τους αυτή από το Θεό με τον γνωστό τρόπο. Δηλαδή, η πολυγλωσσία ήταν η σκληρή θεϊκή τιμωρία που περιόρισε τις δυνατότητες των ανθρώπων να θέτουν και να επιτυγχάνουν αλόγιστα οποιονδήποτε στόχο.
Πρόεδρε, μάθαμε από το σχολείο και την παράδοση να κατανοούμε το μύθο της Βαβέλ με τον παραπάνω τρόπο και, συνεπώς, συνηθίσαμε να αντιλαμβανόμαστε την πολυγλωσσία ως κατάρα.
Η αλήθεια είναι ότι η επιβολή του κυρίαρχου τρόπου ανάγνωσης δεν επέτρεψε στους περισσότερους ανθρώπους να προσέξουν ότι το προηγούμενο Κεφάλαιο της Παλαιάς Διαθήκης γράφει για τους απογόνους του Νώε ότι ζούσαν «κατά τας φυλάς αυτών, κατά τας γλώσσας αυτών, εις τους τόπους αυτών». Φράση με την οποία υποδηλώνεται με σαφήνεια ότι πριν από το επεισόδιο της Βαβέλ οι άνθρωποι μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες. Η αρχαιότερη και σωστότερη μετάφραση των Εβδομήκοντα «και ην πάσα η γη χείλος εν και φωνή μία πάσιν» αποκαλύπτει το κύριο χαρακτηριστικό εκείνου του κόσμου που δεν ήταν η αλληλοκατανόηση, αλλά το γεγονός ότι όλοι μιλούσαν «με ένα στόμα» και «με τις ίδιες λέξεις». Γι’ αυτό, στην αρχή του μύθου της Βαβέλ δεν υπάρχει καθόλου διάλογος και καθόλου αμφισβήτηση όταν οι άρχοντες παρουσιάζονται να υπαγορεύουν στο κάθε άτομο τη δουλειά που πρέπει να κάνει («ας κάμωμεν πλίνθους») στο λαό τα έργα που είναι δήθεν σημαντικά («ας οικοδομήσωμεν εις εαυτούς πόλιν και πύργον») και στις κοινωνικές ομάδες τις φαντασιακές σημασίες στις οποίες πρέπει να προσανατολίζονται («ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα»)
Αυτό λοιπόν, φίλε Γιώργο, που στην κυρίαρχη ανάγνωση εμφανίζεται ως ένας κόσμος απεριόριστων δυνατοτήτων αποδεικνύεται στη δεύτερη ανάγνωση ότι είναι ένας κόσμος χωρίς διάλογο και χωρίς δημοκρατία, ένας κόσμος ενιαίας σκέψης, ένας κόσμος με ανθρώπους που υπηρετούν χωρίς αντίλογο τους μονοπωλητές του ενός και μοναδικού λόγου.
Από τη μια πλευρά η τάξη της ενιαίας σκέψης, της Χίου χωρίς τουρισμό, με ιχθυοκαλλιέργειες άνευ χωροταξίας, με το μεγάλο Λιμάνι των Μεστών ακυρωμένο, με εντατικές αγροτικές μονοκαλλιέργειες. Πρόκειται για εφιάλτη απρονοησίας στον οποίο λίγοι ορθώνουν αντίσταση. Χθες μόλις, έλεγε ένας πλησιαστής, όπως λέγεται στην ωραία ντοπιολαλιά ο γείτονας: «Τι το θέλεις το αρχαίο πηγάδι παπά Γιώργη τώρα που φύτεψες σχίνους; Μπάζωσέ το! Και είναι προς τιμή του καλλικέλαδου Λευίτη  που απαντά: «Μωρέ μπράβο να μου λες να καταστρέψω το πηγάδι..! Πες πως έρχεται μια πείνα, οι σχίνοι ξεριζώνονται, τέτοιο πέτρινο πηγάδι ξαναφτιάχνεται;»
Από την άλλη η Βαβέλ των ανταγωνιστικών πολιτικών προτάσεων μέσα από την ανάπτυξη του λόγου των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων που συγκρούονται μεταξύ τους. Διαφορετικά τα συμφέροντα του μεγαλοδικηγόρου, ιδιοκτήτη μηχανότρατας από του παράκτιου ψαρά στο Πασαλιμάνι με το τρεχαντηράκι! Διαφορετικά και τα συμφέροντα του συνταξιούχου Αμερικάνου που νοικιάζει όλα του τα μαστιχόδεντρα από τον 25χρονο νέο αγρότη…
Η νεώτερη και λανθασμένη μετάφραση του Νεόφυτου Βάμβα « ήτο πάσα η γη μίας γλώσσης και μίας φωνής» σηματοδοτεί για τους πάτρωνες και πάλαι ποτέ κομματάρχες το όραμά τους για το μέλλον αλλά κυρίως τον χαμένο παράδεισό τους. Πλην, είναι ο αλήστου μνήμης παράδεισος της προ Σταγκούλη εκμετάλλευσης του αγρότη, ο παράδεισος του πετροβολήματος των Βουλευτών της ΕΔΑ και της κακοποίησης άτυχων ζώων, δεμένων με κονσερβοκούτια, με σκοπό τη διαπόμπευση όσων πολιτευτών δεν ανήκαν στην ΕΡΕ. Αλλά επιτέλους τι σχέση έχει η ανοιχτή σήμερα και δυναμική κοινωνία του Πυργίου με τα περίκλειστα και σαφώς πολύ μικρότερα σε έκταση και ανθρώπους παραδείγματα που εζήλωσε ο κατά τα άλλα θαυμάσιος Πρόεδρος;
Ο εγκλεισμός των πολλών στην φυλακή της ενιαίας σκέψης ευνοεί τους λίγους και ισχυρούς. Όμως οι Πυργούσιοι δεν είναι Εβραίοι αλλά Χριστιανοί. Και για τους Χριστιανούς το μειονέκτημα της ασυνεννοησίας, που κληροδότησε στους ανθρώπους η Βαβέλ, αίρεται με την Πεντηκοστή. Εκεί αναγνωρίζεται ως δεδομένη ανάγκη η πολυγλωσσία, και η ασυνεννοησία ξεπερνιέται με τη βοήθεια των «πύρινων γλωσσών»-δηλαδή με την απόκτηση της ικανότητας να αποδεχόμαστε τη γλώσσα των άλλων, να τη μιλούμε και να προσεγγίζουμε τον κόσμο μεσ’ απ’ αυτήν. Είναι η γλώσσα που έχει αρθρώσει η νέα διοίκηση της ΕΜΧ: μια μαστίχα, με ισχυρισμό υγείας, με ορθές και αειφόρες καλλιεργητικές πρακτικές εντός ενός περιβάλλοντος παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που θα είναι ολοένα και πιο ελκυστικό για τους τουρίστες.
Κώστας Προμπονάς
Μέλος του Δικτύου Πολιτών Χίου
Υ.Γ Η πολύτιμη επιρροή στο παρόν κείμενο είναι η σκέψη του αγαπημένου καθηγητή Παιδαγωγικής στο ΑΠΘ Γιώργου Τσιάκαλου. Είμαι βαθιά ευγνώμων που συνάντησα το έργο του.

Latest..