Η ουσία πέρα από τις κραυγές για την Κιβωτό

ΧΙΟΣ : Πέρασε παραπάνω από μία βδομάδα από την ξενοφοβική επιστολή της Κιβωτού του Κόσμου και από το δημοσίευμα του astraparis.gr για το θέμα.Τώρα, με μια ασφαλή χρονικά απόσταση από το περιστατικό, που προκάλεσε κύμα κυρίως αρνητικών αντιδράσεων, θα επιχειρήσουμε μια αποτίμηση.
Θα έπρεπε να είναι εξ αρχής σαφές ακόμα και στον επιφυλακτικό αναγνώστη, ότι το δημοσίευμά μας πήρε αφορμή από την επιστολή της Κιβωτού προς το δημοτικό συμβούλιο Χίου και την φρασεολογία που χρησιμοποίησε, και όχι από το έργο του οργανισμού ή το πρόσωπο του παπά Αντώνη Παπανικολάου γενικότερα.
Αξίζει να υπογραμμιστεί αυτό, καθώς κάποιοι απέφυγαν να σχολιάσουν την επιστολή αυτή καθαυτή, αλλά αντ’ αυτού έσπευσαν να μάς κατηγορήσουν δήθεν ότι επιχειρούμε κατευθυνόμενη επίθεση κατά του έργου της Κιβωτού και του ιδρυτή της, συνολικά.
Τίποτα δεν είναι μακρύτερα από την αλήθεια.
Ο astraparis.gr από την πρώτη ημέρα ανελλιπώς προβάλλει το έργο της Κιβωτού, στο πλαίσιο της δεοντολογίας και της υποχρέωσης που έχουμε να κάνουμε τους αναγνώστες μας κοινωνούς της όποιας δραστηριότητάς της.
Το έργο αυτό πολλοί το στηρίζουν και το θαυμάζουν, άλλοι το σχολιάζουν επικριτικά και αρνητικά. Μία σύντομη περιήγηση στα θέματα που έχουμε στο παρελθόν δημοσιεύσει για την Κιβωτό και τις δράσεις της θα δείξει ξεκάθαρα ότι εμείς δεν ανήκουμε σε καμία από τις δύο κατηγορίες, ούτε των θιασωτών, ούτε των επικριτών.
Χέρι – χέρι με την επιτροπή των ανωνύμων
Η επιστολή, που ενεχείρισε η διοίκηση της Κιβωτού ή οι υπεύθυνοί της στη Χίο στην δημοτική σύμβουλο της παράταξης «Χίος Μπροστά» και η διανομή της στο δημοτικό συμβούλιο της 22ας Νοεμβρίου 2019, αντί να γίνει θεσμικά μέσω του προέδρου του, η ανάγνωσή της, καθώς και η αποστολή της στα μέσα ενημέρωσης (επειδή ο διευθυντής της δομής στη Χίο ισχυρίσθηκε ότι διέρρευσε), πρέπει να σημειώσουμε ότι ήταν η δεύτερη (η πρώτη ήταν τον Ιούνιο του 2017) με πανομοιότυπο περιεχόμενο και εκφράσεις.
Τι είναι ξενοφοβία και γιατί η επιστολή είναι ξενοφοβική;
Ο astraparis.gr από την πρώτη ημέρα που “βγήκε στον αέρα” και ευθύς ως το προσφυγικό – μεταναστευτικό ανεδείχθη σε μείζον κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα για τη Χίο και τη χώρα, κράτησε μια συνεπή και αταλάντευτη στάση. Στάθηκε απέναντι σε κάθε τι ξενοφοβικό και ρατσιστικό, σε κάθε έκφανση και έκφρασή του, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, οπότε δεν θα μπορούσε να τύχει διαφορετικής αντιμετώπισης η επιστολή της Κιβωτού και ο παπά Αντώνης Παπανικολάου.
Μάλιστα ο παπά Αντώνης, λόγω της ιδιότητάς του και της μεγάλης αποδοχής που έχει από την χιακή κοινωνία, έχει ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη όταν εκφέρει δημόσιο λόγο, καθώς είναι από τους ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών του νησιού μας.
Τι ήταν, λοιπόν, εκείνο που προκάλεσε περισσότερο από κάθε τι στην επιστολή της Κιβωτού; Μα ξεκάθαρα ότι από την περιοχή του Αίπους, όπου η εγκατάσταση της δομής, θα διέρχονται αλλόθρησκοι και ειδικότερα μουσουλμάνοι, οι οποίοι θα αποτελούν άμεσο αναπότρεπτο κίνδυνο για τα κορίτσια που φιλοξενεί η οργάνωση. Λέει, συγκεκριμένα:
«Καίτοι αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες που επιβάλλουν την δημιουργία του ΠΡΟ.ΚΕ.ΚΑ., δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε ότι οι ανωτέρω κίνδυνοι επιτείνονται λόγω του ότι η πλειοψηφία των μεταναστών είναι ενήλικοι και άγαμοι άνδρες, που προέρχονται από μουσουλμανικές χώρες με σημαντικές πολιτισμικές διαφορές (οπού π.χ. τα κορίτσια θεωρούνται γυναίκες σε αρκετά μικρότερη ηλικία) και ότι μεταξύ των κρατουμένων θα περιλαμβάνονται παράνομοι, εγκληματίες, πιθανώς, ακόμη και τρομοκράτες».
Κι αυτό ενώ η Κιβωτός ουδέποτε έχει αναφέρει ως αντίστοιχα επικίνδυνους τους εκατοντάδες ανθρώπους που διέρχονται καθημερινά, μέρα και νύχτα, χειμώνα και καλοκαίρι, έξω από την πόρτα της.
Για να είμαστε σαφείς: Η Κιβωτός είδε αυτόν τον κίνδυνο όχι σε κάποιον αποδεδειγμένα παραβατικό ή παράνομο, σε κάποιον φυγόδικο ή φυγόποινο, σε κάποιον καταδιωκόμενο από τις αρχές, αλλά στο πρόσωπο όλων των προσφύγων και μεταναστών και δη νέων, άγαμων και μουσουλμάνων, οι οποίοι θα διέρχονται (;) από την περιοχή, αφού προηγουμένως θα έχουν αποδράσει από την κλειστή δομή ή το ΠΡΟΚΕΚΑ, δηλαδή κέντρα – φυλακές, που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση ότι θα δημιουργήσει κάποια χιλιόμετρα μακριά, στην περιοχή του Πιτυούς.
Αν, λοιπόν, η επίκληση ενός τέτοιου δήθεν κινδύνου για να προσβάλεις με τον χειρότερο, με τον πιο χυδαίο τρόπο, δηλαδή ως υποψήφιους ή εν δυνάμει βιαστές, ανθρώπους που απλά έχουν άλλη θρησκεία και προέρχονται από άλλη εθνότητα, δεν είναι ξενοφοβία, τότε πραγματικά η λέξη πρέπει να ξαναγραφτεί στα παγκόσμια λεξικά.
Τέτοιες εκφράσεις από έναν κληρικό που του έχει εμπιστευθεί η κοινωνία και η πολιτεία μικρά παιδιά, από έναν άνθρωπο που τον έχει τιμήσει η ελληνική κοινωνία και θεωρείται leader και άρα πρέπει να δίνει το καλό παράδειγμα σε όλους, καθιστούν το ολίσθημα ακόμα πιο τραγικό και καταδικαστέο.
Τα μισόλογα του παπά Αντώνη Παπανικολάου, τρεις ημέρες μετά κι ενώ έχει συμβεί το ίδιο το 2017, ότι δεν έγραψε ο ίδιος την επιστολή, αλλά διοικητικά στελέχη της Κιβωτού στη Χίο, ούτε στο ελάχιστο αλλάζει τα πράγματα. Γιατί δεν βρήκε το θάρρος να την αποδοκιμάσει, να πει ότι δεν τον εκφράζει. Αντιθέτως, κάλυψε τους συγγραφείς και τους διακινητές της επιστολής.
Δεχθήκαμε τόνους λάσπης, ύβρεις και συκοφαντίες
Ήταν εν γνώσει μας ότι το δημοσίευμά μας της 22ας Νοεμβρίου 2019, υπό τον τίτλο «Εμετικό ξενοφοβικό παραλήρημα από την Κιβωτό του Κόσμου», θα προκαλούσε κύμα αντιδράσεων, επειδή πολύ απλά αυτή τη φορά αποδέκτης της κριτικής δεν ήταν μια πολιτική οργάνωση με ξενοφοβική ατζέντα ή ένας πολιτικός, αλλά ένα πρόσωπο προβεβλημένο και καταξιωμένο στην κοινή γνώμη.
Βρήκαμε το θάρρος και το κάναμε, όχι για να πλήξουμε την Κιβωτό ή τον ιδρυτή της, αλλά για να καταδείξουμε – έστω και με υπερβολικό τόνο – τους κινδύνους για την κοινωνία από το κλίμα ξενοφοβίας, που ενδημεί και στη Χίο και στη χώρα ολόκληρη.
Γι΄ αυτή μας την «αποκοτιά» δεχθήκαμε τόνους λάσπης, ύβρεις και συκοφαντίες, κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και στις κοινωνικές συζητήσεις. Δεν τους απαντήσαμε, μαζί τους θα ασχοληθεί η δικαιοσύνη, στην οποία έχουμε προσφύγει, αφού αυτή είναι αρμόδια και να κρίνει και να μας προστατεύσει.
Είναι λυπηρό, όμως, που δεν αναπτύχθηκε ειλικρινής και γόνιμος διάλογος πάνω σε ένα θέμα που η κοινωνία μας το βρίσκει καθημερινά μπροστά της και μόνο δεινά θα φέρει, αλλά εξαντλήθηκε η αντίδραση ακόμα και καλόπιστων στην πέτρα του αναθέματος.

Latest..