Ιχθυολογικές ψευδαθωώσεις

ΚΑΛΥΜΝΟΣ:

Αγωνιστή!  Πρώτα σε καίνε στη φωτιά
κι ύστερα δήθεν σ’ αθωώνουν
και μετά για την ίδια υπόθεση
ύπουλα μ’ αναστολή σε σκλαβώνουν.
Ερήμην της  Αληθινής Δικαιοσύνης
κρατούν, οι υφαρπαστές, πάνω απ’ το λαιμό σου το σπαθί
και με την αποχή της μεγάλης δημοσιογραφίας της πουλημένης
σου κλείνουν το στόμα, σ’ απειλούν με φυλακή.
Έτσι εσένα  έχουν ρημάξει,
αποτρεπτικό σκιάχτρο  έχουν φτιάξει,
κι εμάς  έχουν τρομάξει.
Απ’ τα κρυφά άπληστα τέρατα  καταδικασμένοι,
όπως θέλουν να ζούμε, να τρώμε καρκίνο και να βγάζουμε το σκασμό,
αλλιώς μια ίδια περιπέτεια μας περιμένει.
Γιατί πόσοι έχουν τα δικά σου κότσια
κι αντέχουν τη δική σου απογοήτευση;
Γιατί κι αν κέρδισες, λόγω, η εφήμερη λαϊκή αγανάκτηση,
ένα στημένο απ’ αυτούς δικαστικό αγώνα,
το ξέρεις πως τίποτα για τη Φύση δεν άλλαξε
κι η πραγματική  υπόθεση είναι χαμένη,
τουλάχιστον για το δικό σου τον αιώνα.
Το ξέρει αυτό όποιος κόντρα στους ισχυρούς ψάχνει Δικαιοσύνη.
Το βλέπει όποιος, ακόμα και σ’ ένα μικρό νησί στην άκρη του Αιγαίου κολυμπά.
Σ’ ένα κακοποιημένο νησάκι ζωσμένο απ’ εκατοντάδες ρυπογόνα κλουβιά.
Το βλέπει κάθε φορά που το κεφάλι του
μέσα σε κίτρινους αφρούς και πράσινη λίγδα βουτά
και μάταια ψάχνει να δει Ζωή μες στο θολό νερό.
Ούτε ψάρι κινείται, ούτε χταπόδι σαλεύει,
ούτε καβούρι να κάνει τσάρκα μήτε αχινιό.
Εκεί που άστραφταν τα βότσαλα στον κρυστάλλινο βυθό,
κι ο άνεμος, τ’ αλάτι και το ιώδιο μύριζαν ίαση
τα βράχια τώρα καλυμμένα μ’ άρρωστο ευτροφικό πολφό,
κι η Ποσειδωνία πάσχει από αλωπεκίαση.
Μια βρώμα αναδύεται, ανακάτεμα κλούβιου ψαριού
και χαλασμένου βόθρου Βιολογικού.
Κι ένας  μύριο-χτυπημένος απ’ το κύμα τοξικός πολτός:
Λίπη από ψαροτροφές, φορμόλη, αντιβιοτικά και δηλητήρια,
σκουπίδια, φύκια, θρυμμένα πλαστικά με πετρέλαια ζυμωμένος συρφετός,
πάνω στην άμμο έρπεται, κατακάθεται και φταίει η κονόμα η αλητήρια.
Ω! Ναι! Φίλε Χρήστο το ξέρεις πως μας χτύπησαν βαθιά
δείχνοντας μας δι’ εσού πως αν θέλουμε
την έστω και καρκινομένη βόλεψη μας
πρέπει εθελοντοτυφλικά να το βουλώνουμε.
Το ξέρεις πως γρήγορα η χαυνολήθη σβήνει την αγανάκτηση.
Γι’ αυτό είσαι μόνος, κυνηγημένος,
άνεργος, άφραγκος, άστεγος και καμένος.
Μα έστω κι έτσι ρε γαμώτο,
εσύ κι οι λίγοι δυστυχώς συναγωνιστές σου,
είστε μια ζωντανή, οργισμένη πεισματάρα ελπίδα.
Ευχαριστούμε και χαιρολυπούμαστε για σένα Φίλε!
Αλλά ντρεπόμαστε και θλιβόμαστε πολύ
για την αισχρή κατάντια  μας τη σιωπηλή.
Γιατί η μακαριότητα της αδιαφορίας μας θα δολοφονηθεί
σαν έρθει η ώρα  της διάγνωσης κι αποκαλυφθεί
πως το διπλανό ηλίθιο θύμα είμαστε εμείς.
Στο Λοβέρδο-Στελακάτο τον Ιχθυολόγο,
που ξεσκέπασε μια γωνιά της αυτοκτονικής υποκρισίας μας,
τα έβαλε με μια θάλασσα απ’ άγρια λαμόγια
κι αξίωσε λιγάκι το φουρτουνιασμένο πέρασμα του!
Νικόλας Γραμματικάκης   
Κοινοποίησε το:Κάνε Like στο:Μου αρέσει! Φόρτωση…
Σχετικά

Latest..