Καλή συμφιλίωση με τη ζωή  ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΧΙΟΣ : Οι μέρες της σαρακοστής περνούν χαλαρά από τους περισσότερους ανθρώπους με την λογική της κοινωνικής απουσίας .  Γιατί πρακτικά ο καθένας κοιτάζει και ενδιαφέρεται μονο για τον εαυτό του  και την οικογένεια του χωρίς να δίνει σημασία όσο πρέπει για το περιβάλλον του το κοινωνικό αλλά και το φυσικό ….. Αλλά και όσοι φιλακόλουθοι ζούμε την σαρακοστή από πιο κοντά πρακτικά η κενοδοξία και ο ναρκισσισμός μας δεν μας επιτρέπει να εστιάσουμε όσο χρειάζεται στην ουσία της περιόδου  του χαροποιού πένθους  …… Αυτού του πένθους που διεξάγεται και εκδηλώνεται  βαθειά στην ύπαρξη μας  με την χροιά του υπαρξιακού μας δράματος της υπαρξιακής μας μοναξιάς και της υπαρξιακής μας αγωνίας …….. Κι έτσι  δεν αντιλαμβανόμαστε  ότι στην πραγματικότητα  η ζωή μας είναι ένα δράμα σε εξέλιξη φορτωμένο με αγωνία αλλά και φρικτή μοναξιά και εν τέλει κατάθλιψη…….Η ΜΟΝΑΞΙΑ αυτή τρέφεται από την νοοτροπία μας να μην ενδιαφερόμαστε για τίποτα άλλο εκτός από τον εαυτό μας άντε αν είμαστε και καλοί οικογενειάρχες την οικογένεια μας και τους φίλους μας …. Κι αυτό όχι με σταθερή σχέση και συνεχή παρουσία ….. αντίθετα με πολλές απουσίες γιατί είμαστε απορροφημένοι στις δουλειές μας και στις δράσεις μας να αυξήσουμε την περιουσία μας αλλά και στο να περνάμε καλά με την επιφανειακή και επιπόλαιη αντίληψη των πραγμάτων δηλαδή του όσα πάνε κι όσα έλθουν  …….
(ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΑΥΤΑΡΕΣΚΕΙΑ)
Έτσι πρακτικά χάνουμε την ουσιαστική επαφή ο ένας από τον άλλον …. Με αποτέλεσμα  μια συναισθηματική  ισοπέδωση αλλά και μια πώρωση που ευθύνεται στην συνολική ακοινωνία ….. που μεγενθύνει την υπαρξιακή μας μοναξιά εντείνοντας και κάνοντας πολύ σκληρότερο  και ζοφερότερο το υπαρξιακό μας  δράμα
Με λίγα λόγια δεν έχει επίσκεψη… κι ένα λόγο  παρηγοριάς ο άρρωστος ο μοναχικός άνθρωπος, … ο πικραμένος ο εγκαταλειμμένος γέρος,  παρά μόνο μια καλπάζουσα κατάθλιψη  που τον κάνει απόκοσμο και εν τέλει χαμένο  στο βάθος της ύπαρξης του.
 Δεν έχει που να κλίνει την κεφαλή του ο απελπισμένος κι ο κάθε άνθρωπος που  δοκιμάζεται από την ζωή ….
Έτσι ενώ οι σαρακοστές έρχονται και φεύγουν δεν καταλαβαίνουμε η αποφεύγουμε να καταλάβουμε αυτούς που δίπλα μας περνούν μια σαρακοστή έναν βαρύ Σταυρό και πάρα πολλοί από αυτούς δεν ελπίζουν σε καμιά συμφιλίωση με τη ζωή σε καμιά ανάσταση.
Κι οί σταυρώσεις συνεχίζονται να λαμβάνουν χώρα παντού και σε όλα συστηματικά. σημαδεύονταν το καθετί γύρω μας
Σταυρώνονται οι διπλανοί μας συνάνθρωποι  από όπου κι αν προέρχονται
Σταυρώνεται και εξευτελίζεται η πατρίδα μας κι ο λαός μας χρόνια τώρα στα πλαίσια μάλιστα ενός γενικότερου πλαισίου του εξευτελισμού και της εξαθλίωσης των λαών
Σταυρώνεται κι ο πλανήτης μας με τις αδιάκοπες και μισαλλόδοξες παρεμβάσεις μας και τις ανατροπές των ισορροπιών της φύσης αλλά και της αδιαφορίας μας για τη ρύπανση που συντελείται γύρω μας
Κι όλα αυτά θυσία στον  βωμό του ναρκωτικού της εξουσίας και του χρηματισμού
Παρόλα αυτά όλοι οι κανόνες έχουν και τις εξαιρέσεις τους κι αυτό μας δίνει μιαν ελπίδα ταπεινή μικροκαμωμένη χαμογελαστή ήρεμη,  χλωμή λίγο από την νηστεία και την προσευχή, κουρασμένη από την λάτρα και την διακονία. Το πρόσωπό της έχει τα μάτια της εσωτερικής ειρήνης  και το φως Του Χριστού
Αυτή η  ΕΛΠΙΔΑ,   μας εύχεται ταπεινά χαμηλόφωνα και συγκρατημένα… καλή συμφιλίωση με τη ζωή  ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Latest..