Καλή (σχολική) Χρονιά!

ΧΙΟΣ : H ΣΚΗΝΗ μάλλον πολυπαιγμένη με διαφορετικό «σκηνοθέτη»  και πρωταγωνιστές, βέβαια, κάθε φορά. Σε τούτη την –προ ολίγων ημερών– περίπτωση,  το σκηνικό είναι η παραλία του Καρφά όπου αγανακτισμένη μάνα προσπαθεί ξανά και ξανά να πείσει τον περίπου 9χρονο κανακάρη της να τελειώνει με το παιχνίδι του στην άμμο και να φύγουν, διότι πέρασε η ώρα. Καμία ανταπόκριση από τον πολυάσχολο μικρό, ώσπου ορμά η ίδια νευριασμένη προς το μέρος του, τον τραβά από το χέρι και σχεδόν κραυγάζοντας: «άντε να ανοίξουν τα σχολεία να ησυχάσουμε»…!Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα η επιθυμία – κραυγή της μάνας. Το σχολείο λειτουργεί κατά έναν τρόπο, ιδίως για το Νηπιαγωγείο και τις πολύ μικρές τάξεις του Δημοτικού, πέραν της διδασκαλίας, της κοινωνικοποίησης και της άσκησης πειθαρχίας και ως δυνατότητα παροχής του αναγκαίου χρόνου στους γονείς για τις κάθε είδους εργασίες τους. Όμως, εάν τούτη η τελευταία καταγραφή της «χρησιμότητας» του σχολείου δείχνει αθώα, δεν μπορεί να μην αγανακτεί κανείς στα λεγόμενα κάποιων άσχετων κακολόγων, ότι η φοίτηση της νεολαίας στα σχολεία έχει ξεφτίσει και ότι ιδίως η φοίτηση στο Λύκειο, είναι μόνο για τους τυπικούς λόγους της απόκτησης του «χαρτιού»! Δεν είναι έτσι, δεν πρέπει να είναι!
Το σχολείο δεν είναι μόνο για τη γνώση, η οποία εξάλλου στη σύγχρονη εποχή είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθηθεί. Το σχολείο είναι κυψέλη αγάπης για τη σωστή κοινωνικοποίηση. Είναι εργαστήρι συμμετοχικότητας και δημιουργίας. Είναι το αποκούμπι στήριξης και παρηγοριάς της εφηβείας στις συναισθηματικές φορτίσεις, όπου πολύ δύσκολα βρίσκεται κάποιος άλλος να ανταποκριθεί. Είναι ο χώρος σφυρηλάτησης των εφ’ όρου ζωής  φιλικών δεσμών και σχέσεων του νέου και της νέας. Τα αναγκαία ερεθίσματα για τη ζωή, στο σχολείο θα τα νιώσει! Συζητήσεις για επιλογές και αποφάσεις επαγγελματικής πορείας, στο σχολείο θα πρωτογίνουν! Το αίσθημα της Πατρίδας και του «ανήκειν» στην κοινωνία των Ελλήνων, στο σχολείο και στις σχολικές γιορτές θα τα πρωτοαιστανθεί! Η πατριωτική περηφάνια εδώ θα ανθίσει. Το σύστημα κοινωνικών αρχών και αξιών των προγόνων μας ριζώνουν στο νέο βλαστάρι με τη σχολική διδαχή και καρποφορούν μέσα στην οικογενειακή ζωή.  Επειδή ακριβώς όλα αυτά δημιουργούν ένα πλέγμα έντονων συναισθηματικών δεσμών, για τούτο, είναι γλυκές οι αναμνήσεις των σχολικών χρόνων της νεανικής αθωότητας. Μένουν για όλη μας τη ζωή  βαθιά και ανεξίτηλα χαραγμένες.
Το δασκαλίκι είναι λειτούργημα! Μη βλέπετε που σε κάποιους  τούτο δεν συμφωνεί με την ιδεολογία τους αφού  εξυπηρετεί ωφελιμιστικούς σκοπούς. Το δασκαλίκι φέρνει ευφροσύνη ψυχής! Είναι η δύναμη της σχηματοποίησης μιας εύπλαστης νεανικής ψυχής στα νάματα του ελληνικού πολιτισμού. Είναι το μέσο για να υπηρετήσεις το αγνό καθήκον της καθοδήγησης της νέας γενιάς στους δρόμους κατάκτησης της γνώσης. Είναι η ανεπανάληπτη ευκαιρία να μετασχηματίζεις μια άχρωμη και απρόσωπη σχολική αίθουσα διδασκαλίας σε ζωντανή φωλιά μιας πολύβουης και δημιουργικής μαθητικής ομάδας. Όποια και αν είναι η τάξη! Όποια και αν είναι η ηλικία! Και είναι φανερό ότι είναι πολλοί, πάρα πολλοί, οι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί που νιώθουν και δρουν καθημερινά με πάθος ψυχής! Είναι ακριβώς αυτοί οι οποίοι νιώθουν υπέροχα με την καθημερινή δράση τους στο σχολείο και που όλη τους η εκπαιδευτική πορεία είναι μια χαρούμενη ζωή!
Μια γκρίζα κριτική θα επικεντρώσει το όλο θέμα της σχολικής ζωής σε κάποιες θλιβερές περιπτώσεις επίορκων εκπαιδευτικών ή στο δυσεπίλυτο πρόβλημα της ύπαρξης και του κόστους των φροντιστηρίων, για τα οποία, όμως αιτία είναι οι πολιτικές αποφάσεις  και όχι το σώμα των εκπαιδευτικών. Όσο και να πετροβολείται το δημόσιο σχολείο, τούτο παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της εκπαίδευσης των ελληνοπαίδων και μάλιστα με πολλή αυτοθυσία της πλειονότητας των εκπαιδευτικών λειτουργών. Το δημόσιο σχολείο είναι η καταφυγή, η στήριξη και η ελπίδα της μεσαίας και κατώτερης, οικονομικά, τάξης. Εάν μάλιστα δεν είχε περάσει και από τα σχολεία της Χίου η δεκαετής λαίλαπα των καταλήψεων, θα είχε κατά πολύ βοηθηθεί το σύνολο των οικονομικά αδυνάτων μαθητών της εποχής εκείνης! Αλλά για τα λάθη, δυστυχώς, ο χρόνος δεν «παγώνει» προκειμένου να τον γυρίσεις πίσω και να τα διορθώσεις! Εάν είναι κάτι που πρέπει έντονα να μας προβληματίζει και να μας απασχολεί, μικρούς και μεγάλους και κυρίως τους εκπαιδευτικούς, το οποίο έχει σχέση με την Παιδεία μας, είναι αυτό που αφορά τη δημόσια συμπεριφορά μας,  η οποία δυστυχώς, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αποδεκτή.
Η χιώτικη οικογένεια και ιδιαιτέρως η μάνα, είναι διαχρονικά ο καλύτερος συνεργάτης στη δουλειά του διδάσκοντα και τούτο αποτελεί έναν σημαντικότατο παράγοντα που το εκπαιδευτικό επίπεδο στον Τόπο μας  είναι, για δεκαετίες τώρα, σε πολύ υψηλό επίπεδο, από κάθε άποψη. Οι  άριστες εκπαιδευτικές επιδόσεις και οι πολύπλευρες  πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δράσεις όλων των σχολείων, το αποδεικνύουν περίτρανα. Και όλα αυτά γίνονται με την  καλή διάθεση, την πρωτοβουλία και την καινοτόμο σκέψη των διδασκόντων. Η χιώτικη οικογένεια με πολύ υψηλούς στόχους και προσδοκίες για τα παιδιά της, προσφέρει χρόνο και χρήμα αλλά πάνω απ΄ όλα δίνει  αγάπη η οποία, μαζί με το  ενδιαφέρον και τη δουλειά του δασκάλου,  φέρνει το καλό αποτέλεσμα!
ΚΑΛΗ  ΧΡΟΝΙΑ!

Υ.Γ. 1: Σχετικό: Σε ένα πρόσφατο δημοσίευμα αθηναϊκής καθημερινής εφημερίδας, η κόρη του αποθανόντος πολυεκατομμυριούχου (από τους υπολογιστές), Στιβ Τζομπς, έλεγε με πολύ πικρό παράπονο πως ποτέ δεν ένιωσε τη φροντίδα και την αγάπη του πατέρα της, ποτέ δεν της είπε έναν καλό λόγο, ποτέ δεν της έδειξε έναν σωστό δρόμο ζωής… Επί πλέον, τον φοβόταν…
Υ.Γ. 2: Για τις μεγάλες δυσκολίες του εκπαιδευτικού έργου, κυρίως δεοντολογικής μορφής, σε προσεχές άρθρο.

Latest..

ZHTOYN ΑΜΕΣΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΧΙΟΣ : Ζητούν την αμεση σύγκλιση του Περιφερειακού Συμβουλίου ώστε να γίνει συζήτηση για τις αλλαγές στις αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης. Αναλυτικά η επιστολή τους: Στις 8 του … [Read More...]