Ο… Καλόγερος Γιάννης Μπουμπάρης

ΧΙΟΣ : Ο Γιάννης Μπουμπάρης, ο… Δήμαρχος, έφυγε σήμερα πλήρης ημερών, υγιής και με τα μυαλά του τετρακόσια, στην αγκαλιά του γιού του.Εφυγε απ’ αυτή τη ζωή αφού φάνηκε χρήσιμος πολίτης για την χώρα και την ιδιαίτερη πατρίδα του, την οποία υπηρέτησε τρείς τετραετίες ως πρώτος δημότης της Πόλης.Μακάρι και άλλοι να ευτυχήσουν να έχουν μια τέτοια ζωή γεμάτη δράση και μακάρι και άλλοι να ακολουθήσουν το παράδειγμα του.Θα γράψω δυό λόγια γι’ αυτόν, σκιαγραφώντας τον χαρακτήρα του, δίνοντας ίσως έτσι το έναυσμα να γράψουν άλλοι καλύτεροι και καταλληλότεροι από μένα.Ο Γιάννης Μπουμπάρης είχε πρώτα απ’ όλα παιδεία, μετά είχε μπέσα, μετά δεν κόλωνε και στη συνέχεια γνώριζε την τέχνη της Διοίκησης.Ασχολήθηκε με τα κοινά πολύ νωρίς και την εποχή της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ δεν δίστασε όταν είδε πως δεν ήταν ο «εκλεκτός» του Κόμματος να κατέβει ως «αντάρτης» και να εκλεγεί το 1981 Δήμαρχος.Στον Δήμο Χίου υπάρχει μια εποχή π.μ και μ.μ. δηλαδή πρό Μπουμπάρη και μετά Μπουμπάρη.Πριν απ’ αυτόν έννοιες, όπως μελέτες, σχεδιασμός, προγραμματισμός, έλεγχος, ήταν άγνωστες λέξεις όχι μόνο στον Δήμο Χίου αλλά σχεδόν πανελληνίως.Οταν ο Μπουμπάρης είπε ότι η Πόλη χρειάζεται Βιολογικό, οι περισσότεροι νόμιζαν πως αναφέρεται σε κάτι… διαστημικό.Όταν μίλησε πρώτη φορά για πεζόδρομους χαρακτηρίστηκε περίπου ως… βλαμμένος.Δεν θέλω να μακρηγορήσω. Θα θυμίσω δύο περιστατικά, έτσι για την ιστορία και μετά ένα τρίτο προσωπικό δικό μας.Ως Δημοτικός Σύμβουλος, της Αντιπολίτευσης του τότε, μπαινόβγαινα στον Δήμο.Κάποια στιγμή βλέπω τον Μπουμπάρη, σκύβει στο γραφείο του και πιάνει ένα πεταμένο εικοσάρικο (είμαστε και της εποχής της δραχμής).Λύκαινα, το χαϊδευτικό της Λίτσας Λύκου, φωνάζει την υπάλληλο, ένα εικοσάρικο.Τι να πεί η Λύκαινα, κράτα το να πάρεις μισό κιλό ψωμί;Ένα εικοσάρικο σου λέω, πάρτο και δώστο του… Καμπούρη (ο Ταμίας τότε του Δήμου, πριν αποκτήσει ταμειακή υπηρεσία).Κόκκαλο η Λίτσα.Μια άλλη φορά, μου φωνάζει. Βλέπε να μαθαίνεις. Εκείνη την ώρα έμπαινε στο γραφείο του μια υπάλληλος. Τι έγινε της λέει, έχει κάτι το παιδί σου, θες να φύγεις να το προσέχεις;Όχι Δήμαρχε μου γιατί; Ε, να σε είδα να μπαίνεις στο Δημαρχείο στις 8.15’ (υπήρχε μια… χαλαρότητα) και υπέθεσα ότι για να αργήσει 15’ κάτι θα συνέβη σπίτι της.Περιττό να πούμε ότι το «σύρμα» έπεσε ότι ο Οδοντίατρος Δήμαρχος, που το είπε και τό κανε, εγκατέλειψε την δουλειά του και αφοσιώθηκε στον Δήμο, έρχεται στο γραφείο του από τις 7.00 π.μ. άρα ο πιο αργοπορημένος υπάλληλος έμπαινε στο Δημαρχείο 8 παρά 5’.Το προσωπικό τώρα.Το 1994 μετά από τρείς θητείες στο Δήμο με επιτυχία, κατέβηκε για αιρετός Νομάρχης με αντίπαλο ένα νέο, άγνωστο, άφθαρτο και πολλά υποσχόμενο, αλλά μέχρι εκεί.Ο Γιάννης Μπουμπάρης δεν το περίμενε αλλά έχασε από τον Γιώργη Καλουτά, κάτι που τόφερε βαρέως μέχρι το τέλος.Μου είχε πεί τότε λοιπόν. «Μην το γράψεις πουθενά αλλά εγώ μετά απ’ αυτό θα πάω σε… Μοναστήρι».Εννοούσε ότι δεν θα ασχοληθεί ξανά ο κόσμος να χαλάσει, θα ασχοληθεί με τη γή και τα αγαπημένα του λαχανικά.Και όντως έτσι έγινε. Ετσι ήταν ο Γιάννης Μπουμπάρης, μονοκέφαλος.Μετά από πολλά χρόνια ανταμώσαμε ξανά έξω από ένα συνεργείο αυτοκινήτων.Εκείνος μέσα στο χαρακτηριστικό άσπρο αγροτικό εγώ έξω.Δήμαρχε του λέω, ήρθε η ώρα να σου πάρω μια συνέντευξη.Με κοίταξε βαθειά και αποφασιστικά.«Θυμάσαι τι σου είχα πεί τότε; Ε, έχεις δεί… Καλογέρους να δίνουν συνεντεύξεις;»Αυτός ήταν ο Γιάννης Μπουμπάρης. Αλλοι ας τον σκιαγραφήσουν καλύτερα.Υ.Γ. Είναι νωρίς αλλά ας σημειώσουν στον Δήμο Χίου ότι μια οδός τουλάχιστον πρέπει να αφιερωθεί στο όνομα του..

Latest..