Φωτεινή Στεφανίδη: «Νοέμβρης μήνας και μια παράξενη αγάπη»

ΛΗΜΝΟΣ: του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ
«Γρήγορα που σκοτεινιάζει, φθινοπώριασεΔεν αντέχω τους ανθρώπους άλλο, χώρια εσέ…»Οδυσσέας Ελύτης
«Γρήγορο σαν τον άνεμο έφτασε και τ’ άλογο κοντά της. Σηκώθηκε στα πισινά του πόδια για να τη φιλήσει στο μάγουλο. Προσπάθησε κι αυτή να σκύψει όσο γινόταν πιο πολύ, γιατί το ήθελε όσο τίποτα να τη φιλήσει. Μα ο κορμός της κόντεψε να σπάσει. Δεν τα κατάφεραν. Ύστερα ξάπλωσε το άλογο στα πόδια της κι αυτή τίναξε τα κλαδιά της και του έριξε, για να το ζεστάνει, όσα φύλλα δεν της είχε πάρει ακόμη ο χειμώνας…»Χρήστος Μπουλώτης
«Κυκλάμινο που κλείνει δεκαεννιά χρόνια στη γλαστρούλα. Γιασεμί -έναστρος ουρανός. Ρόδο που επιμένει μεθυστικότερα από κάθε άλλο μήνα. Ρόδι ανοιγμένο, κυδώνι, αρμπαρόριζα. Μαζί, μια ημερομηνία που έφερε αίμα, ελπίδα και απογοήτευση όσο άλλη καμμιά· ήταν παιδί στα δεκαεφτά, και ήταν Νοέμβρη δεκαεφτά. Δυο γιατροί, Ανάργυροι στην πρώτη του μήνα. Και μία γιατρός, ανάργυρη επίσης κι ας μην την ξέρει κανείς, αγγέλεψε στις εφτά του μήνα. Ένα τσουβάλι καρύδια. Μια πιατέλα κάστανα. Χόρτα του βουνού. Φτερωτοί Αρχάγγελοι. Κατερίνα, Μαρία, Αντρέας, Στυλιανός. Απουσία. Χαλί τα φύλλα της λεύκας, ζεσταίνουν τ’ άλογο. Ζεσταίνουν την καρδιά τα δυο τους: Λεύκα μου, λεύκα μου, λεύκα μου!  Καλό μου άσπρο άλογο, αλογατάκι μου!» Μιλάμε για τον Νοέμβρη με τη Φωτεινή, κρατώντας την Παράξενη Αγάπη του αλόγου, της λεύκας και του Χρήστου Μπουλώτη.
Τα χρώματα, τ’ αρώματα ενός τέτοιου Νοέμβρη;Για κόκκινο τον είχα, και μου έμαθαν η λεύκα και το άλογο ότι είναι λευκός και γαλανός. Ότι ευωδιάζει νάρκισσο. Ότι τα ρόδια κοκκινίζουν μόνο στα ντροπαλά μάγουλα και ότι τις νύχτες στην παιδική χαρά στην κούνια πάντα περιμένει ένας άγγελος, κι αυτός λευκός και γαλανός, και ίσως έχει και χρυσαφί και πράσινο βαθύ ακόμη. Ότι το χαλί του είναι χρυσό με φύλλα λεύκας, μόνο λεύκας. Και ότι το χρυσό το λάδι το φυλάει για τα παιδιά.
Στην καρδιά του φθινοπώρου;Με έναν Νοέμβρη που από άντρας δυνατός γίνεται αγόρι ξανά και μετά κυκλαμινόφυλλο και κρασί ρόδινο στο γυάλινο ποτήρι. Που ψήνει κάστανα στο τζάκι και την άλλη ώρα δροσίζεται με ανοιχτό το λευκό πουκάμισο στον τελευταίο ήλιο. Που βρέχεται από τις μπόρες ή και από αλμυρό νερό. Που πετάει και ανταμώνει εκεί ψηλά με τους αγίους, τους αγγέλους και τους ερωτιδείς. Που έχει το φεγγάρι παγωμένο. Και δεν θα μείνει Νοέμβρης μήνας να μη θυμάσαι στις οχτώ, να μη θυμάσαι τον φτερωμένο Μάνο Ελευθερίου.
Πώς ταιριάζει τις παράξενες αγάπες ο Νοέμβρης;Με μήλο ψητό, μελωμένο και με μισό καρύδι στη θέση του κουκουτσιού. Με τις στραγαλοσταφίδες στην τσέπη. Με το πρώτο πορτοκάλι. Με τις γλυκόπικρες ελιές στο τραπέζι. Με τ’ αγριοράδικα στο πιάτο, με τα πυράγκαθα στους φράχτες, με τα βιβούρνα και τον κισσό να ετοιμάζουν τους μικρούς καρπούς τους για τα πρώτα κοτσύφια.
Αρχίζει ο χειμώνας;Όλα αρχίζουν εκεί ακριβώς που τέλειωσαν. Περπάτησε η Λεύκα για χάρη του αλόγου, Νοέμβρη περπάτησε επάνω στην τελευταία του μέρα. Κι εκεί που πέφτει και το τελευταίο της φύλλο, εκεί που τελειώνει ο Νοέμβρης, και βασιλεύει η Πούλια μαζί με τον ήλιο φέρνοντας το κρύο, καταφέρνει όχι μοναχά να περπατήσει μα και να πετάξει. Σαν μικρούλα Παναγιά έχει φωτοστέφανο τον φίλο τον αγαπημένο της παραμυθένιας ιστορίας, το φεγγάρι, και το φόντο της άγιας ζωγραφιάς χρυσωμένο με τα ίδια της τα φύλλα. Και γύρω τριγύρω ψίθυροι, λόγια μυστικά και αφανέρωτα, λόγια αγάπης.

Latest..

ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ

ΧΙΟΣ : Το Εργατικό Κέντρο Χίου στηρίζει την απόφαση του Σωματείου Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Χίου «ο Άγιος Ιωάννης» για την συμμετοχή στην απεργία την Τετάρτη 14/11/2018 … [Read More...]