ΧΟΡΤΟΚΟΒΩΝΤΑΣ ΖΙΖΑΝΙΑ ΣΤΗ ΧΙΩΤΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ

ΧΙΟΣ : Τα βιογραφικά με τα έργα και τις ημέρες των υποψηφίων μοιράστηκαν στις γειτονιές των Μαστιχοχώρων και περίσσεψαν κιόλας, ελέω συνεχιζόμενης πληθυσμιακής διαρροής. Ας είναι ευλογημένος ο Ηλίας ο Θεοδωρόπουλος,  που με τα μαγικά του, μάλλον την τεκμηριωμένη  ιατρική φροντίδα , οι ηλικιωμένοι ξωμάχοι  αρνούνται να υποταχθούν στη βιολογική φθορά αλλά, φευ, κάποτε μεταπίπτουν σε υπεραιωνόβιους μαθουσάλες στα χέρια αφοσιωμένων βαλκάνιων γυναικών.  Ακούγοντας Σαββατόβραδο τις οχλαγωγίες από τα μπουλούκια μέσα από το ανήλιαγο «γέρμα» στου Ξένου, βγαίνω και βρίσκομαι εν μέσω δύο πυρών.  Οι μεν κατεβαίνουν προς την Κάτω Πόρτα, οι δε ανεβαίνουν προς την κεντρική πλατεία. Μια, όχι πολύ γριά, Πυργούσενα  μπούχτισε από τα ιλουστρασιόν φυλλάδια και γυρνώντας προς τις συντρόφισσές της που κρυφογελούν αναφωνεί: «Ακανί!» (σ.σ: στην Πυργούσικη ντοπιολαλιά σημαίνει «φτάνει πια!»)  
Ημέρες διπλών εκλογών. Από τη μια η χαλαρή ψήφος για τους απόμακρους Ευρωβουλευτές των δυσκίνητων, γραφειοκρατικών Βρυξελλών, από την άλλη «οι δικοί μας» αιρετοί. Από τη μια, η «άκαρδη» Ευρωπαϊκή Ένωση, από την άλλη μια κοινότητα ανθρώπων συνδεδεμένων με κοινή ιστορία, γλώσσα και συναισθήματα, με συγκεκριμενοποιημένες σχέσεις, όπως αυτές της συγγένειας, της φιλίας ή της συντροφικότητας.
 Σκοπεύω σε αυτό το κείμενο να υπερασπίσω την ιδέα ότι η Νότια Χίος είναι ένα προνομιούχο παρατηρητήριο για το μέλλον της Ευρώπης. Επίσης θα υποστηρίξω ότι η νοερή αναπαράσταση που μοιράζονται αρκετοί υποψήφιοι δήμαρχοι για μια άσπιλη Χιώτικη κοινότητα που δεν χρειάζεται χαλινάρι στην έκφραση των ιδιωτικών συμφερόντων  είναι μια όμορφη και κομψή ιδέα, δυστυχώς όμως  λανθασμένη.
Τώρα που ζούμε το τέλος της Δυτικής ευημερίας σε όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο, η οποία συνδύασε μεταπολεμικά οικονομική ανάπτυξη, κοινωνική φροντίδα και δημοκρατία αντικρίζουμε έμφοβοι το μέλλον. Η επανάκαμψη του φόβου, όχι μόνο από τις μεγάλες ρήξεις και καταστροφές που πέρασε η Χίος, σεισμοί, λιμοί, προσφυγιές και μεταναστεύσεις, αλλά και από την κατάρρευση των προσδοκιών αναδιαμορφώνει τη σχέση μας με το παρελθόν. Ωστόσο, αυτό που περιγράφει πληρέστερα την κοινωνία της Χίου είναι η μια ιδιότητα που τα τελευταία χρόνια είναι στο επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος διεθνώς, είτε πρόκειται για ανθρώπους είτε για κοινωνίες: Ο Χιώτης παρουσίαζε διαχρονικά έως πρόσφατα αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα. Δεν πρόκειται ακριβώς εδώ για την οικονομική ανθεκτικότητα αν και αυτή είναι παρούσα: Ο νομός Χίου έχει το υψηλότερο κατά κεφαλή εισόδημα από όλες τις περιφέρειες της χώρας.
 Η μελέτη της ανθεκτικότητας ξεκίνησε με πρωτοποριακές εργασίες ψυχολόγων, οι οποίοι παρατήρησαν πως παιδιά που μεγάλωσαν σε εξαιρετικά δυσμενή περιβάλλοντα εξελίχθηκαν σε λειτουργικούς και ικανούς ενήλικες. H έρευνα της ψυχικής ανθεκτικότητας μετακινεί το επίκεντρο της προσοχής από τη θεραπεία των ανεπιθύμητων εκδηλώσεων και ασθενειών στο χτίσιμο ανθεκτικότητας . Αρχίζει και αναζητά τι είναι αυτό που κάνει τα άτομα να ξεπερνούν τις δυσκολίες, να αντέχουν και να τα φέρνουν εις πέρας. Πολλοί παράγοντες οικοδομούν την ανθεκτικότητα και οι χιώτικες πολιτισμικές κουλτούρες, ναυτεργατική, αστική, αγροτική, τους διέθεταν, κατά παράδοση: Οι σχέσεις στοργής και υποστήριξης με τους συνομηλίκους, η αποδοχή και η φιλία τους, η κοινή ενασχόληση με δραστηριότητες στη φύση που ενισχύουν την ευεξία όπως το παραδοσιακό  κυνήγι του ορτυκιού, η δυνατότητα των παιδιών να συμμετέχουν σε δραστηριότητες της γειτονιάς στα Μαστιχοχώρια, όλα συνδέονται με την ανάπτυξη της αυτοαποτελεσματικότητας και του ελέγχου, στοιχεία κρίσιμα για την ψυχική ανθεκτικότητα. Το ίδιο και το θρυλικό χιώτικο χιούμορ, η κοινωνική ικανότητα, η οικογενειακή συνοχή αλλά και η εύρεση νοήματος μέσα από την συμμετοχή στην ενοριακή ζωή .
  Ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη της ψυχικής ανθεκτικότητας είναι η καλλιέργεια της ευγνωμοσύνης. Γιατί, όποιος αισθάνεται ευγνώμων παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τότε δεν χρειάζεται να αλλάξει τη προοπτική του προς τα καλά πράγματα στη ζωή. Αυτή η προσέγγιση έχει παρατηρηθεί από κοινωνικούς ανθρωπολόγους, όπως ο Τιμ Ίνγκολντ, σε κοινωνίες που επιμένουν ακόμα να ασκούν κάποια κυνηγετική-συλλεκτική δραστηριότητα. Οι Χιώτες μέχρι πρόσφατα ήταν μια αγροτική κοινωνία, μερικώς τροφοσυλλεκτική. Στο Βροντάδο, η πεθερά μου μαζεύει την Άνοιξη, αν έχει προηγηθεί βροχερός χειμώνας, μια απίστευτη ποικιλία εδώδιμων χόρτων. Επίσης, μαζί με τον σύζυγό της, συνταξιούχο ναυτεργάτη, συλλέγουν μανιτάρια και σαλιγκάρια. Ο πεθερός μου, διατηρούσε κυνηγετικούς σκύλους για δεκαετίες και η πρώτη του δουλειά μόλις ξεμπάρκαρε ήταν να πάει στο βουνό. Γνωρίζω δεκάδες Χιώτες που ασχολούνται με το υποβρύχιο κυνήγι. Ο παραδοσιακός κυνηγός διατηρεί σχέσεις εμπιστοσύνης με τα ζώα-θηράματά του, θεωρώντας ότι τα ζώα κάνουν την εμφάνισή τους έχοντας τους κυνηγούς κατά νου, επιτρέποντας στον εαυτό τους να θηρευθούν, εφόσον οι κυνηγοί τα αντιμετωπίσουν με σεβασμό και δεν κάνουν τίποτα για να κάμψουν την αυτονομία της δράσης τους, με τη φύση να αναπαρίσταται νοερά από αυτούς ως τροφός. Ο Χιώτης ήταν ευγνώμων, διαχρονικά.
Η συζήτηση για την ανθεκτικότητα του νησιού αναδεικνύει τη μνήμη ως καίριο εργαλείο για το κτίσιμο αυτής της πολύτιμης ιδιότητας που ίσως όμως δεν αποτελεί μια  σταθερή και απόλυτη ιδιότητα της κοινωνίας, αλλά έχει διακυμάνσεις στον χρόνο όπως αποκαλύπτει το ψυχοκοινωνικό τραύμα της Κατοχής στην ναυτεργατική Χίο.
Πάντα η μνήμη των ανθρώπων είναι επιλεκτική. Μπορείς να διαλέξεις τη μνήμη των περιηγητών του Αρχιπελάγους, ήδη από τον 15ο αιώνα, που αντίκριζαν στη Χίο έναν παράδεισο στον οποίο κυριαρχούσαν η ευμάρεια και ο κοσμοπολίτικος τρόπος ζωής, τα περιβόλια εσπεριδοειδών και οι επαύλεις στον ευωδιαστό Κάμπο, η ευγένεια και η ομορφιά των γυναικών, το πολύβουο εμπορικό λιμάνι. Μπορείς να επιλέξεις όμως, μιας και είναι χρονιά τριπλών εκλογών, στενάχωρες μνήμες όπως τη μνήμη των κομματαρχών που χορηγούσαν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων και τσεκούρεψαν όνειρα ζωής σαν του σθεναρού δημοκρατικού φίλου μου Τσική από το Πυργί, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ του να μπαρκάρει. Γιατί, για να βγάλεις ναυτικό φυλλάδιο έπρεπε να είσαι εθνικόφρων. Είναι μια μνήμη που δεν επιλανθάνεται, δεν λησμονεί,  όσους γκρεμίζουν την κοινότητα, τους «χαλασοχώρηδες» του Παπαδιαμάντη.
«Υπόθεσε φίλε ότι σε κυρίευσε  και σένα έξαφνα η φιλοδοξία του Γιαννάκου του Χαρτουλαρίου, ότι επιθύμησες να γίνεις βουλευτής, διά να υπηρετήσεις το έθνος. Διά να επιθυμήσεις τούτο, σημείωσε, πρέπει να είσαι χορτάτος. Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων» σαρκάζει ο λογοτέχνης στους «Χαλασοχώρηδες»
Θυμάμαι μια Πρωτοχρονιά στο Πυργί, τότε που οι Δημοτικοί Άρχοντες συνήθιζαν να πηγαίνουν στην τελετή της Δοξολογίας-ξέκοψαν πολλά χρόνια πριν έλθουν οι «Αλιβάνιστοι» στην εξουσία. Στον καφέ πάνω είχαν αρχίσει τις καυχησιολογίες. «Εγώ βγάζω τετρακόσια κιλά μαστίχι» έλεγε ο ένας ολιγάρχης. «Ναι, αλλά εγώ πάω στην Ένωση εξακόσια και πέρυσι ίκαμα δυο τόνους λάδι» υπερακόντιζε ο διπλανός κοινοτάρχης. Κοίταξα τα χέρια τους γιατί τότε δεν υπήρχαν μηχανές να καθαρίζουν μαστίχι. Εκτίμησα ότι κανείς τους δεν είχε καθαρίσει ούτε κούκουδο. Κανείς τους, αν και καρπώνονταν τα οφέλη του οικογενειακού καταμερισμού εργασίας και τα διπλά βάρη του γυναικείου μόχθου, δεν φαίνεται να τιμούσε ποιες δούλεψαν και τι θυσίες και προσωπικά κόστη κατέβαλλαν.
Ίσως να έχει δίκιο ο Σκιαθίτης στους «Χαλασοχώρηδες» παραπάνω. Είτε θα κατέρχεται οι «καλός νοικοκύρης και ισόβιος αιρετός» είτε θα κατέρχεται στον εκλογικό αγώνα ο «επιφανής». Αλλά ο πρώτος, «εμπορο-παντοπώλης, δανειστής, είχε ἐπιρροήν, διότι ἤξευρε νὰ κάμνῃ «εὐκολίας» εἰς χωρικούς.  Μίαν ὀκὰν ἐλαίας ἔδιδε τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστὴν εἰς πτωχὴν χήραν, μίαν ὀκὰν ἔλαιον ἐλάμβανε τὸ φθινόπωρον». Ο «επιφανής» άκμαζε μέχρι πιο πρόσφατα, την εποχή της Siemens και της Novartis. Για τον Σκιαθίτη κοσμοκαλόγερο η δημόσια διαφθορά δεν ήταν μικρότερο κακό:
«Ενθυμούμαι τι συνέβη προ πολλών ετών, όταν είχε γίνει βουλευτής επαρχίας υπουργός.  Οι κουρείς έκλεισαν τα κουρεία των, οι καφεπώλαι τα καφενεία των, οι υποδηματοποιοί επώλησαν τα καλαπόδια των. Δεν υπήρξε βοσκός, όστις να μη διωρίσθη τελωνοφύλαξ, ούτε αγρότης, όστις να μη προχειρισθεί εις υγειονομοσταθμάρχην. Τότε είδομεν πρώτην φοράν κι εδώ εις την νήσον λιμενάρχην φουστανελλάν !  Όλοι οι πορθμείς εγκατέλειπον τας λέμβους των, οι κυβερνήται  έρριπτον έξω τα πλοία των, οι ναυπηγοί  επετούσαν τα εργαλεία των και  εζήτουν δημοσίας θέσεις…»
Μένουν όσοι τους έλαχε η μοίρα  «ὑποψηφίου κολλημένου σύρριζα εἰς τὸν τοῖχον» όπως γράφει αινιγματικά ο Παπαδιαμάντης σε αυτό το βαθιά πολιτικοποιημένο διήγημα παραβάλλοντάς τον τολμηρά με ένα ηλιακό ρολόι. Το ηλιακό ρολόι, σύμφωνα με το λεξικό των Liddell-Scott διαθέτει τον δείκτη που λέγεται γνώμων. Για τον Θουκυδίδη η ίδια λέξη σημαίνει τον άνθρωπο που εξετάζει και κρίνει για την μελλοντική πορεία.
Δεν είμαι σίγουρος  πόση  δυνατότητα  υπάρχει  να  τολμήσει   πολιτικός ή  επιστήμονας  να  εισάγει στο δημόσιο  λόγο μεγαλόπνοα  σχέδια  για  το  μέλλον  της  Χίου. Έχεις  δηλαδή, δικαίωμα να  συζητάς  κάτι  που, εκ  των πραγμάτων, έχει πολλές πιθανότητες  να συμβεί τις επόμενες δεκαετίες; Αυτή όμως δεν  είναι και  η αξία  της προοδευτικής σκέψης; Nα  μιλάς τώρα γι΄ αυτό που θα συμβεί  αργότερα. Να  προβλέπεις  το  εφικτό , που τώρα  είναι μπλοκαρισμένο  στα γρανάζια του  συντηρητικού  και  του  «ασάλευτου παρόντος».
Από  την άλλη, δε  βλέπω  που είναι το κακό  στο  να   ξεκινήσει  μια σοβαρή συζήτηση  για  το  πως θα είναι  το νησί    σε  τριάντα χρόνια  από  σήμερα. Κι  αν φαίνεται  γελοίο  αυτό, είμαι  πολύ βέβαιος ότι  όλα τα «πρόσκαιρα» δεινά  μας  τα  χρωστάμε   στο ό τι  απλά,  δεν το κάνουμε.
Αυτό που παρατηρούμε όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια είναι ότι τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη δημόσια υγεία, τη διατροφή, τους καταναλωτές, το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή βρίσκονται στην κορυφή της ευρωπαϊκής ατζέντας. Αυτό, βέβαια, από μόνο του, κάθε άλλο παρά αρνητικό μπορεί να θεωρηθεί.. Ήδη όμως, στην τρέχουσα θητεία, σε μια άτυπη διελκυστίνδα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Περιβάλλοντος διεκδίκησε σθεναρά και πέτυχε ενισχυμένη αρμοδιότητα στην  Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης , παρά την αντίθετη γνώμη της Επιτροπής Γεωργίας. Το πρόβλημα είναι ότι δημόσια υγεία/διατροφή και περιβάλλον/κλίμα τοποθετούνται σήμερα από μια πανίσχυρη «κοινή γνώμη» ως «ανταγωνιστές» της γεωργίας, «κατηγορώντας» την ότι με τον τρόπο που ασκείται, λειτουργεί εις βάρος τους, μία άποψη που βέβαια τροφοδοτείται και διογκώνεται από τον διεθνή και ευρωπαϊκό τύπο και διαδίκτυο. Το λίαν πιθανό σενάριο μετά τις ευρωεκλογές να κυβερνά η Επιτροπή Περιβάλλοντος τους Ευρωπαίους αγρότες  πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία καθώς η εν λόγω Επιτροπή αγνοεί πλήρως την οικονομική καταστροφή των αγροτών που θα επέλθει και θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα την περιβαλλοντική/κλιματική διάσταση της Κοινής αγροτικής παραγωγής.
Το ζήτημα με την έγκριση φυτοφαρμάκων, όπως η γλυφοσάτη, η οποία εξελίχθηκε σε θεσμικό θρίλερ κατά την τρέχουσα θητεία του Ευρωκοινοβουλίου, οι εκθέσεις πάσης προέλευσης και οι δημοσιογραφικές έρευνες, κάποιες αμφίβολης εγκυρότητας, που στοχοποιούν τον ευαίσθητο τομέα της γεωργίας λόγω περιβαλλοντικής/κλιματικής «υπερευαισθησίας» («η γεωργία μολύνει»), έχουν θέσει τον γεωργικό τομέα και τους Ευρωπαίους γεωργούς στο στόχαστρο.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αμφιβολίας και αμφισβήτησης των πάντων, η υπεράσπιση της ευρωπαϊκής γεωργίας αποτελεί προτεραιότητα για το επόμενο Ευρωκοινοβούλιο. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη λήψη υπεύθυνων αποφάσεων, που βασίζονται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και δεν υπονομεύουν τον ρόλο της επιστήμης, ούτε «παίζουν» με τις ευαισθησίες της κοινής γνώμης. Κρίσιμος θα αναδειχθεί στο μέλλον ο σχεδιασμός υπεύθυνων τοπικών πολιτικών από τις Δημοτικές αρχές με βάση την Προληπτική Αρχή. Μια στοιχειώδης μέριμνα για λόγους δημόσιας υγείας και ασφάλειας θα είναι η συγκρότηση μιας «υγειονομικής ζώνης» λίγων εκατοντάδων μέτρων περιμετρικά από τα χωριά της Χίου στην οποία θα γίνεται χορτοκοπή και όχι χρήση γλυφοσάτης (το ενεργό στοιχείο στα αποφυλλωτικά ζιζανιοκτόνα που κυκλοφορούν στη Χίο). Οι αιρετοί οφείλουν να βρουν τους ιδιοκτήτες και ενοικιαστές των επίμαχων χωραφιών τα οποία συνορεύουν με την οικιστική ζώνη και να ασκήσουν με την πειθώ μαλακή πίεση.(1) < p style=”text-align: justify;”>Μια πρόσθετη προειδοποίηση για τα διακυβεύματα που εγκυμονεί η εντατικοποίηση της Μαστιχοκαλλιέργειας για τη Νότια Χίο, κίνδυνοι φθίνουσας οικονομικής απόδοσης, κίνδυνοι απώλειας βιοποικιλότητας, κίνδυνοι περιβαλλοντικής υποβάθμισης, άσκησε η καθηγήτρια φυτοπαθολογίας κ. Λαγοπόδη στην πρόσφατη ομιλία της στο Μουσείο Μαστίχας. Η διακεκριμένη διεθνώς ερευνήτρια, με τις 850 ετεροαναφορές στο επιστημονικό της έργο, έκρουσε τον κώδωνα κινδύνου προς όσους φυτεύουν μαστιχόδεντρα σε πρώην λαχανόκηπους, ξεριζώνουν ελιές προκειμένου να αντικαταστήσουν μακραίωνους ελαιώνες με μαστιχοφυτείες ή ακόμα ξεχερσώνουν δασικές περιοχές. Πλείστες από τις περίεργες ασθένειες που έχουν πλήξει δραματικά τα μαστιχόδεντρα τα τελευταία χρόνια οφείλονται στην εξόφθαλμη αγνόηση των παραδοσιακών τρόπων καλλιέργειας αλλά και των τοποθεσιών που επιλέγονταν για φύτευση μαστιχοφόρων σχίνων
Η νέα δημοτική αρχή θα πρέπει να διαχειριστεί τον θησαυρό της Νότιας Χίου, ακριβώς με τον αντίθετο τρόπο που ακολούθησε  με την θλιβερά αποτυχημένη δημοτική συνταγή για το προσφυγικό:  Όχι στη λογική του μεταμελημένου ευρωπαίου μαθητή κάνοντας το homework για τον αυταρχικό δάσκαλο, αλλά ως δικό της έργο, όποια θέση και αν αποκτούν οι μακρινές Βρυξέλλες με τις παχυλές χρηματοδοτήσεις. Αυτό δεν σημαίνει απώθηση της ανάγκης μιας ευρωπαϊκής διευθέτησης. Σημαίνει ότι, παράλληλα με αυτή, ο Δήμος Χίου θα πρέπει να μπει επιτέλους στη λογική μιας στρατηγικής ανασύνταξης, με δεσμευτικούς περιορισμούς σε συγκεκριμένες περιβαλλοντικές πιέσεις, μέγιστες ποσότητες νερού που δύνανται να αντληθούν, καθορισμός της μέγιστης έκτασης γης που δύναται να εκχερσωθεί ή να οικοδομηθεί , ορισμό μέγιστου αριθμού τουριστικών καταλυμάτων στις τουριστικές περιοχές. Η στροφή σε επενδύσεις στην κοινωνική μέριμνα και την εκπαίδευση, μπορεί να μην ικανοποιεί τον φετιχισμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της αύξησης του ΑΕΠ αλλά καμιά οικονομική στρατηγική δεν τελεσφορεί και δεν παράγει «καλή» ανάπτυξη (human development) επ’ αόριστον χωρίς την επιστροφή των νέων πτυχιούχων στα χωριά του Χιώτικου Νότου.
Κάποια παιδιά νησιωτών που αγκυροβόλησαν στην Αθήνα μεταπολεμικά ή συνομήλικοι φίλοι τους ήδη αναζητούν  νέες διεξόδους για να  επιβιώσουν τις επόμενες δεκαετίες. Σε  πρώτη  φάση, η επιχειρηματικότητα στην αγροτική οικονομία και στη μεταποίηση, θα δώσει κίνητρα για  αθρόες μετακομίσεις. Το  κτηματολόγιο, οι προκηρύξεις για επιδότηση νέων αγροτών, η  ενίσχυση  του  τουρισμού και η ένταξη στο σχέδιο αγροτικών περιοχών είναι κάποιοι από τους παράγοντες που θα «έσπρωχναν»  τους Αθηναίους  στην επαρχία. Kαι θα αναβάλλεται η επιστροφή όσο συνεχίζουν να υπάρχουν κατεστραμμένες, ασυντήρητες παιδικές χαρές σε μεγάλα χωριά όπως το Πυργί και έλλειψη οργανωμένων εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Ο Δήμος Χίου, ο οποίος έχει δεχθεί τα τελευταία χρόνια  γενναία αύξηση της οικονομικής επιχορήγησης από την Κυβέρνηση συνεχίζει να αποστρέφει το βλέμμα στο πρόταγμα της ισότητας ευκαιριών ενώ έχουμε έκρηξη των διαγνώσεων για μαθησιακές δυσκολίες στα σχολεία της Χιώτικης περιφέρειας. Με τους δασκάλους, συχνά ξενομερίτες και αναπληρωτές να διατυπώνουν ως συνήθως την μελαγχολική επωδό: «Έλλειψη ερεθισμάτων!»
Ἀλλ᾽ ὁ ἥρως τοῦ παρόντος διηγήματος δεν εἶναι ένας «χαλασοχώρης» αλλά ένας «λαμπριάτικος ψάλτης», ὁ κὺρ Κωνσταντὸς ὁ Ζμαροχάφτης, τρίτος υποψήφιος πάρεδρος τοῦ δήμου ὅστις εἶχε πάντοτε την συνήθειαν εὐκόλως νὰ ὑπόσχεται. Εἰς τὴν ἀρετὴν ταύτην ἴσως ὤφειλε καὶ τὴν ἐπιτυχίαν του εἰς τὰ πολιτικά· διότι ἐνῷ ὁ α΄ καὶ ὁ β΄ πάρεδρος εἰς πᾶσαν ἐκλογήν, ἐμάχοντο πάντοτε περὶ τῆς πρώτης τάξεως, αὐτός, μετριόφρων καὶ χωρὶς κεράσματα, ἐξελέγετο ἀσφαλῶς τρίτος, μὴ ὑπάρχοντος τετάρτου συναγωνιστοῦ …»
Εύχομαι η ελπίδα να μη χαθεί «στου Χαιρημονά το ρέμα»!
 
 
ΓΡΑΦΕΙ: ο Κώστας Προμπονάς
Μια πρόταση για την ανθεκτικότητα της γης των Μαστιχοχώρων, αφιερωμένη στην αείμνηστη Κυρα-Ρήνη Κούγιαβλου που μου έμαθε τις ποικιλίες των εδώδιμων χόρτων, στον κάμπο Γαλάτη, στο Πυργί
Μέλος του Δικτύου Πολιτών Χίου
Υ.Γ: Η ουσία της πρότασης επίσης στο βίντεο του youtube: «Τρία χωραφάκια δανεικά , τρεις ιδέες για την Χιώτικη ύπαιθρο.»
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 

Latest..

Εξετάσεις για απόκτηση άδεια χειριστή πηδαλιούχου για τη διακυβέρνηση αλιευτικών σκαφών

ΙΚΑΡΙΑ: Γνωρίζουμε στους ιδιοκτήτες – κυβερνήτες επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών ότι την Πέμπτη 06/06/2019 και ώρα 09:00 θα διενεργηθούν εξετάσεις για την απόκτηση άδειας χειριστή … [Read More...]

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡ. ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ

ΧΙΟΣ : Η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου και υποψήφια Περιφερειάρχης Χριστιάνα Καλογήρου, έκανε την ακόλουθη δήλωση: "Σήμερα το πρωί, ημέρα των εκλογών, οι απελπισμένοι σκοτεινοί … [Read More...]