Ρέκβιεμ για τον καθηγητή μουσικής Ιβάν Μίλσκυ, γράφει η Σοφία Καρασούλη

ΧΙΟΣ :

Ο πατέρας μου στα τελευταία χρόνια της ζωής του αναπολούσε συχνά τα μαθητικά του χρόνια. Μέσα στις πολλές γλυκιές αναμνήσεις του κι οι σχολικές γιορτές όπου πρωτοστατούσε ένας από τους αγαπημένους του καθηγητές, ο Μίλσκυ, καθηγητής μουσικής και διευθυντής της χορωδίας των Γυμνασίων.«Ήταν από τη Ρωσία,» μας έλεγε ο πατέρας μου. «Πόσο όμορφα έπαιζε το βιολί! Αλλά τον απέλυσαν επί Μεταξά επειδή ήτανε Ρώσος κι είχε καταλήξει ο δύστυχος να ζητιανεύει σχεδόν, παίζοντας βιολί στους δρόμους της Χίου… Τι ν’ απόγινε άραγε;».
Την ίδια απορία είχε πριν από λίγα χρόνια κι η Αργυρούλα Κρόκου, κόρη του αείμνηστου Γιώργη Κρόκου. Είχε ακουστά από τον πατέρα της για τον καλοσυνάτο Ρώσο δάσκαλο, που έκανε ιδιαίτερα μαθήματα μουσικής στον μικρό Γιώργη Κρόκο σχεδόν δωρεάν, με αντάλλαγμα λίγα αυγά για να μην πληγώσει την υπερηφάνεια του φτωχού παιδιού. Ζητούσε η Αργυρώ πληροφορίες για την ζωή και την τύχη του Μίλσκυ, αλλά ο καθηγητής της μουσικής παρέμενε ένα από τα πολλά εκείνα πρόσωπα που τα τυλίγει πια η αχλύς του χρόνου.
Μέχρι που, εντελώς τυχαία, παρατήρησα σ’ ένα παλιό τεύχος του περιοδικού ΧΙΟΝΗ αφιερωμένο στον συχωρεμένο Αλέκο Καλαμπόκη ότι η αδελφή του κυρ Αλέκου, η Αργυρούλα, είχε παντρευτεί κάποιον Μίλσκυ. Ο Παναγιώτης Καλαμπόκης, γιος του Αλέκου, επιβεβαίωσε πως ο σύζυγος της θείας του ήταν ο Ρώσος καθηγητής. Κι έτσι βρέθηκε η άκρη του μίτου και φωτίστηκε η ιστορία της ζωής του Ιβάν Μίλσκυ.Ευχαριστώ τον Παναγιώτη για τις πληροφορίες για την ζωή του καθηγητή Μίλσκυ, μια ζωή σαν μυθιστόρημα, καθώς και για τις νοσταλγικές φωτογραφίες.
Ακολουθεί το κείμενο του Παναγιώτη Καλαμπόκη για τον Ιβάν Μίλσκυ, ένα μικρό μνημόσυνο στην μνήμη του.«Ο Ιβάν Μίλσκυ είχε καταγωγή από την Αγία Πετρούπολη, όπου ο πατέρας του ήταν κληρικός. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγ. Πετρούπολης.Μετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, διέφυγε διωκόμενος από πόλη σε πόλη της Ρωσίας και μετά από πολύ καιρό έφτασε στην Αδριανούπολη της Θράκης, έχοντας διανύσει την περισσότερη διαδρομή με τα πόδια. Από εκεί έφτασε στη Θεσσαλονίκη, όπου έκανε μεροκάματα ως γκαρσόνι σε καφενεία και ταβέρνες για να βγάλει τα προς το ζην.Στη Θεσσαλονίκη συνάντησε τυχαία ένα θυρωρό σε πολυκατοικία και του ζήτησε να τον βοηθά στον κήπο. Ο θυρωρός τον λυπήθηκε και τον πήρε για βοηθό του στον κήπο, αφήνοντας τον να κοιμάται κάτω από τη σκάλα της πολυκατοικίας. Κάποιο απόγευμα, καθιστός έξω από την πολυκατοικία, άρχισε να τραγουδά, γιατί του άρεσε η μουσική και ήξερε να παίζει βιολί. Στην πολυκατοικία έμενε κάποιος Γυμνασιάρχης που είχε καλές γνώσεις μουσικής κι όταν άκουσε τον Ιβάν να τραγουδά, κατέβηκε στα σκαλιά κι άρχισε να τον ρωτά για τις μουσικές του γνώσεις και την καταγωγή του. Όταν έμαθε ότι ο Μίλσκυ ήταν μορφωμένος και πτυχιούχος, του είπε ότι γνώριζε τον Διευθυντή του Ωδείου Θεσσαλονίκης και του ζήτησε να πάνε να τον βρούνε την επόμενη μέρα. Έτσι πήρε το δίπλωμα του Ωδείου και διορίστηκε Καθηγητής Μουσικής στη Χίο.
Στο Γυμνάσιο της Χίου ήταν επιστάτης και γραμματέας ο Παναγιώτης Αλεξάνδρου Καλαμπόκης, πατέρας του κυρ Αλέκου, του Διευθυντή της Βιβλιοθήκης «Κοραής», ο οποίος αμέσως τον βοήθησε, αφού και ο ίδιος ήταν πρόσφυγας από την Καλλίπολη της Θράκης. Έτσι γνωρίστηκε με την κόρη του Παναγιώτη Καλαμπόκη, την Αργυρούλα, που ήταν και μαθήτρια του στο Γυμνάσιο. Παντρεύτηκαν και απέκτησαν μια κόρη, τη Σόνια.Ο Ιβάν Μίλσκυ ήταν κοινωνικότατος, δραστήριος και πολύ αγαπητός στους μαθητές του, αλλά και σε όλους τους Χιώτες. Δημιούργησε χορωδίες για τις σχολικές εκδηλώσεις καθώς και για τις εκδηλώσεις των Φιλανθρωπικών Σωματείων.
Όμως στη δικτατορία του Μεταξά, του ζήτησαν να υπογράψει δήλωση μετανοίας, διότι προφανώς θεωρήθηκε επικίνδυνος κομμουνιστής, πράγμα το οποίο αρνήθηκε, αφού ποτέ του δεν υπήρξε κομμουνιστής ούτε ανήκε σε καμία οργάνωση. Γι’ αυτό απολύθηκε από καθηγητής. Για να συντηρήσει την οικογένεια του έφτασε στο σημείο να πουλάει τσιγάρα και άλλα είδη στην αγορά και στις δημόσιες υπηρεσίες και στις αργίες έπαιζε βιολί και τραγουδούσε στην Απλωταριά. Οι Χιώτες τον αγαπούσαν και τον στήριξαν με όλη τους την καρδιά, γνωρίζοντας την αδικία εις βάρος του.Μετά τη δικτατορία του Μεταξά, ο Δήμαρχος Χίου Λεωνής Καλβοκορέσης τον βοήθησε να αποκατασταθεί και επανήλθε στην εκπαίδευση ως καθηγητής μουσικής, αλλά διορίστηκε στη Θεσσαλονίκη όπου μετακόμισε με την οικογένεια του. Για βιοποριστικούς λόγους εργαζόταν και ως ψάλτης στη Ρωσική Εκκλησία της Θεσσαλονίκης.

Και εκεί ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους μαθητές και τις οικογένειές τους, επειδή ήταν ευγενικός, κοινωνικός και δραστήριος. Όταν μετά από χρόνια επισκέφθηκε τη Χίο, ένιωσε βαθειά συγκίνηση από την αγάπη των παλιών του μαθητών, που όταν τον είδαν στην Απλωταριά, έσπευσαν να τον αγκαλιάσουν και να τον χαιρετίσουν εγκάρδια.Ο Ιβάν Μίλσκυ πέθανε στη Θεσσαλονίκη σε προχωρημένη ηλικία».

Latest..

Κύριε Πρωθυπουργέ γίνε Ηρακλής και κόψε τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας και καθάρισε την κόπρο του Αυγείου από τον αθλητισμό

ΧΙΟΣ : Πολλές και διαχρονικές είναι οι καταγγελίες από Ολυμπιονίκες για τα όσα εξωφρενικά συμβαίνουν στους κόλπους του Αθλητισμού.Δεν γνωρίζω πώς και με ποιον τρόπο γίνεται η … [Read More...]

Χιόνια και στο Πλωμάρι

ΛΕΣΒΟΣ: Λίγο μετά τις 1:00 ξημερώματα Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2021, ξεκίνησε να χιονίζει ελαφρώς και στην περιοχή του Πλωμαρίου. Στη συνέχεια η ένταση αυξήθηκε. Σε άλλες … [Read More...]