Σαράντα μέρες χωρίς τον Μιχάλη

ΚΑΛΥΜΝΟΣ:

Γράφει η Ειρήνη Γαλανού-Μπουφίδη
Στη μνήμη Μιχάλη Κουλιανού (4/4/1976-27/2/2021) του Γιώργου και της Ελευθερίας, το γένος Γρ. Κουρεμέτη
Σήμερα είναι τα γενέθλιά σου. Σήμερα γίνεσαι 45 Απριλίων. Τί σύμπτωση!
Μόνο που η τούρτα, όπως πάντα από τα χεράκια της μανούλας σου, δεν έχει το ουράνιο τόξο. Έχει στη μέση τον Σταυρό. Αυτόν που έκανες κάθε πρωί και κάθε βράδυ. Κάθε που πήγαινες στον Άγιό σου, στου Ψυρρή. Στα ξωκλήσια της Καλύμνου σου, τα καλοκαίρια των διακοπών σου. Στον Άγιο Φώτη, λίγους μήνες πριν -για πότε πήγες κι ήρθες- παλληκάρι μου, αν και ο εφιάλτης ήδη σου είχε χτυπήσει την πόρτα. Να προσευχηθείς εκεί, στη μοναξιά του Θεού ενώπιος ενωπίω, να ξορκίσεις το όνειρο το κακό.
Ντάλα καλοκαίρι στις βουνοπλαγιές της Καλύμνου, με όπλο τη νιότη σου, άνοιγες δρόμους ανάμεσα στα κλαδιά και τα θυμάρια. Όπως άνοιγες τους δρόμους στη ζωή.
Στα Σχολεία, στης Αγγλίας το Πανεπιστήμιο μετά, στις επιδόσεις. Δάσκαλοι, καθηγητές, συμμαθητές, συσπουδαστές, συνάδελφοι και φίλοι, τί να πρωτοπούν για σένα!
Στρατεύτηκες για την Πατρίδα, δεκαοχτάμηνη θητεία. Στρατεύτηκες στην εργασία, αρχιστέλεχος αναντικατάστατο στην Εταιρεία που είχε την τύχη να αξιοποιεί τον έντιμο καρπό του μόχθου σου. Ταυτίστηκες μαζί της μέχρι τις τελευταίες σου μέρες. Με φιλότιμο αυτοθυσιαστικό.
Στην πορεία, στη ζωή σου ήρθε η Αθανασία με το ήθος, την ευαισθησία και το αγγελικό χαμόγελο. Θυμάμαι, όλα ρόδινα εκείνη την ημέρα του γάμου σου, δηλωτικά μιας διακριτικής ευτυχίας. Από το κάθε τι, από τα λουλούδια μέχρι τα πρόσωπα. Χαμόγελο στη ζωή, ολοκληρωμένο με τα δυο παιδάκια σου στη συνέχεια.
Ένα σπιτικό ευλογία, με τις κιτρολεμονιές στον κήπο, χρώματα κι αρώματα, ένας παράδεισος επίγειος. Μάζευες τα ανταρτάκια σου, τον Γιώργο και τον Δημήτρη μαζί με το υπόλοιπο τσούρμο. Και ήσουν εσύ ο Αρχηγός. Μαζί και ο Διαφωτιστής.
Μια λέξη σε χαρακτηρίζει, Μιχάλη, ΠΙΣΤΟΣ. Στην Πίστη σου, στην οικογένεια, στην εργασία, στις αρχές, στις επιλογές σου.
Ας μην ξεχνάμε τα γερά θεμέλια που σφυρηλατήθηκες. Μάνα, πατέρας, ήρωες της περήφανης βιοπάλης, αδερφές καλοσυνάτες με τα πανεπιστημιακά προικιά τους στο χέρι. Πιασμένες σφικτά με την Αθανασία σου, χέρι-χέρι στον τραγικό επίλογο του αποχαιρετισμού. Πόνος κρυφός κι αβάσταχτος. Για όλους μας.
Σκηνικό αλλόκοτο το “αντίο”. Με τα μαργαριτάρια στα μάτια και τα αναφιλητά να πάλλονται, κάτω από τις μάσκες της πανδημίας.
Γύρισες στο νησάκι μας αθόρυβα, να κοιμηθείς στη θέα της δικής σου προτίμησης. Στον Άη Γιάννη τον Μελιτσάχα.
Θα μπορούσα να πω πολλά, Μιχάλη. Μα εσύ για τον εαυτό σου ήσουν άνθρωπος του λίγου. Λίγη ικανοποίηση, λίγη ζωή, όση πρόλαβες. Λίγη ευτυχία, όση πρόλαβες.
Τα είπαμε…
Έλα τώρα, Μιχάλη μας, με τη χαμογελαστή ευπρέπεια, τη σεμνή παρουσία, αλλά και το άπιαστο, διακριτικό σου χιούμορ -αυτό κι αν έχει θέση- έλα να σβήσεις τα 45 γενέθλια κεράκια σου.
Σήμερα είναι η μέρα σου, η γιορτή σου! Σήμερα και τα σαράντα σου…
Σύμπτωση κι αυτή;

Latest..

Απαλλάσσονται οι αγρότες και οι αλιείς από το τέλος επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2020

ΛΕΣΒΟΣ: Την απαλλαγή των αγροτών και των αλιέων από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος για το φορολογικό έτος 2020, ανακοίνωσε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, … [Read More...]

e-απελπισία

ΙΚΑΡΙΑ : Γράφει ο Δημήτρης Σεβαστάκης για την Αυγή Είναι κλειστός ενάμιση χρόνο. Έχοντας συλλέξει άπειρους λογαριασμούς, άπειρα χάρτινα και διαδικτυακά μπιλιέτα με χρέη, … [Read More...]