Στη «σκιά» των Rafale: Τι θα σήμαινε η πιθανή απόκτηση των γαλλικών μαχητικών για την Ελλάδα

ΛΗΜΝΟΣ:

Τι θα μπορούσαν να φέρουν στην ΠΑ τα προηγμένα γαλλικά μαχητικά πολλαπλών ρόλων που έχουν ρίξει τη σκιά τους στη συζήτηση περί ενίσχυσης των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι αμυντικοί εξοπλισμοί αποτελούν ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα στην Ελλάδα: Δεδομένης της διαχρονικής και αδιαμφισβήτητης ύπαρξης της τουρκικής απειλής, η ανάγκη για ισχυρές και καλά εξοπλισμένες ένοπλες δυνάμεις υπήρχε πάντα- ωστόσο οι προμήθειες στρατιωτικού υλικού έχουν στιγματιστεί στην αντίληψη μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας εξαιτίας πολλών και διάφορων υποθέσεων και παραδόξων, από σκάνδαλα διαφθοράς και «μίζες» μέχρι ελληνικές «πρωτοτυπίες» με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα που φέρουν παρωχημένα όπλα, εμπειρίες ή «εμπειρίες» από στρατιωτικές θητείες κλπ. Ακόμη, τα εθνικά θέματα ως γνωστόν προσφέρονται για πολιτικό όφελος, οπότε επανειλημμένα οι επιλογές και αγορές εξοπλισμού έχουν αποκτήσει «οπαδικό» χρώμα στην κοινωνία, καθώς, μεταξύ άλλων, προσφέρονται για εντυπωσιακούς τίτλους στα ΜΜΕ και εντυπωσιακά «τσιτάτα»- από τις «αγορές του αιώνα» της δεκαετίας του 1980 (όταν η ΠΑ ενισχύθηκε με F-16 και Mirage 2000)μέχρι τους σημερινούς χειμάρρους αναλύσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από παντελώς άσχετους με το αντικείμενο «ειδήμονες» οι οποίοι κάνουν «συστάσεις» στις ένοπλες δυνάμεις για αγορές όπλων και στρατηγικές, χαρακτηρίζουν «κουβάδες» σύγχρονα μαχητικά προηγμένης τεχνολογίας (και σε μεγάλο βαθμό απόρρητων δυνατοτήτων), «αποκαλύπτουν» πόσο «γυμνή» είναι η ελληνική άμυνα απέναντι στην «πανίσχυρη Τουρκία» και πολλά άλλα, περισσότερο ή λιγότερο ευτράπελα.

Εν μέσω μιας περιόδου ακραίων εντάσεων με την Τουρκία, το θέμα της ενίσχυσης της εθνικής άμυνας έχει επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, καθώς η αχαλίνωτη τουρκική επιθετικότητα δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες: Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες βιώνουν τις επιπτώσεις του πολυετούς «παγώματος» εξοπλισμών που έφερε η οικονομική κρίση, πρέπει να επανεξοπλιστούν, καθώς μια απευκταία πολεμική αναμέτρηση με έναν ανεξέλεγκτα επιθετικό αντίπαλο που έχει εκθρασυνθεί μπορεί να αποφευχθεί όχι με ευχολόγια, αλλά μόνο μέσω της ισχυρής αποτροπής- δηλαδή της ύπαρξης και της πρόθεσης χρήσης στρατιωτικής ισχύος που επαρκεί για την ήττα και καταστροφή του επιθετικού αντιπάλου, σε περίπτωση που «ο κόμπος φτάσει στο χτένι». Σε αυτό το πλαίσιο, σε καθημερινή βάση στη δημόσια σφαίρα πλέον λαμβάνουν χώρα συζητήσεις για θέματα όπως η αγορά νέων εξελιγμένων φρεγατών Belh@rra, το πλεονέκτημα που παρέχουν τα ελληνικά υποβρύχια Type 214στο Αιγαίο (αυτά που κάποτε διάφοροι «ειδήμονες» χλεύαζαν επειδή «έγερναν»), το αληθινό μέγεθος της απειλής που συνιστούν οι τουρκικοί S-400 ή τα «προηγμένα» όπλα, προϊόντα της αμυντικής βιομηχανίας της, που διαφημίζει προς πάσα κατεύθυνση η Τουρκία, η ανάγκη να αποκτήσουν το ΠΝ και η ΠΑ δυνατότητες που θα τους επιτρέπουν να επιχειρούν αποτελεσματικά στην ανατολική Μεσόγειο, το ποιοι είναι πρόθυμοι να πουλήσουν στην Ελλάδα όπλα και με τι όρους και άλλα πολλά, για τα οποία πολλοί μιλούν, ωστόσο λίγοι είναι σε θέση να γνωρίζουν πραγματικά.
Στη συζήτηση αυτή δεσπόζουσα θέση έχει λάβει τον τελευταίο καιρό το θέμα της προμήθειας γαλλικών μαχητικών τύπου Rafale: Το προηγμένο μαχητικό 4++ γενιάς κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό στην επικαιρότητα, δεδομένης της σύσφιξης των σχέσεων Ελλάδας- Γαλλίας απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, των πρόσφατων δημοσιευμάτων περί ενδεχόμενης ταχείας προμήθειας ενός αριθμού αεροσκαφών του τύπου (18-20 σύμφωνα με διάφορες πληροφορίες), και των αναφορών περί χρήσης του εναντίον τουρκικών δυνάμεων στη βάση της Ουατίγια στη Λιβύη, με καταστροφικά αποτελέσματα για τους Τούρκους.
huffingtonpost
Δείτε παλαιότερα δημοφιλή άρθρα

Latest..