Αναγνώστρια: Ζητείται FILOTIMO…..( άγνωστη λέξη πλέον)

ΚΩΣ:

Ζητείται   FILOTIMO…..( άγνωστη λέξη πλέον)
φιλότιμος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική φιλότιμος (από την ελληνιστική περίοδο και με τη σημερινή σημασία). Συγχρονικά αναλύεται σε φιλό- + -τιμος (φίλος της τιμής)
φιλότιμος

  1. που έχει το συναίσθημα της τιμήςκαι της αξιοπρέπειας κι επιθυμεί να τον εκτιμούν οι άλλοι
  2. (ειδικότερα) ο εργατικός, ο φιλόπονος, που προσπαθεί συνειδητά να τηρήσει τις υποχρεώσεις του ή να ξεχωρίσει στον χώρο δράσης του με τις ενέργειές του
  3. που είναι γενναιόδωρος με τα χρήματα, στην περίπτωση που βοηθά ή φροντίζει κάποιον
  4. (κατ’ επέκταση) που διακρίνεται από φιλοτιμία

Μέρες καλοκαιριού, μέρες  που έχουμε όλοι μας τρελή δουλειά, το νησί γεμάτο τουρίστες, και οι δουλειές όλο και μεγαλώνουν, τα ωράρια μεγάλα, η κούραση επίσης, και μέσα σε αυτήν την τρέλα της σαιζόν κάποιοι ψάχνουν να βρουν τρόπο για να στεγαστούν άνθρωποι οι οποίοι ήρθαν στο νησί όχι για να κάνουν διακοπές, αλλά για να εργαστούν… Γιατροί, νοσηλευτές , οδηγοί ΕΚΑΒ, άνθρωποι που ΠΡΕΠΕΙ να στελεχώσουν το νοσοκομείο, και για εμάς, και για τους τουρίστες , που αν μετρηθούμε σήμερα στο νησί πρέπει να ξεπερνάμε τις 100.000 άτομα …..και το αυτάκι μας δεν ιδρώνει ….Η  εύκολη λύση την οποία την έχουμε όλοι πρόχειρη στο τσεπάκι μας είναι να κατηγορήσουμε το σύστημα, τον πρώην δήμαρχο τον τωρινό δήμαρχο τον πρώην-πρώην-πρώην δήμαρχο κ.λ.π. κ.λ.π. η λίστα είναι ατελείωτη. Κανένας από εμάς όμως δεν βρέθηκε να πει « βρε μήπως φταίμε κι εμείς λιγάκι;» Στο νησί μας χιλιάδες ακίνητα έχουν μπει στην βραχυχρόνια μίσθωση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ένα κατάλυμα για να στεγαστούν άνθρωποι , οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν την «μηχανή» του νησιού… Γιατροί , νοσηλευτές, ένστολοι, εκπαιδευτικοί , άνθρωποι που ζουν και εργάζονται στο νησί μας και « αφήνουν» στην τοπική οικονομία μας 12 μισθούς, και όχι 1 ή και 2 που θα αφήσουν οι τουρίστες. Τώρα θα μου πείτε μόνο αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν;  Όχι βέβαια , αλλά  όταν ζούμε ,είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει να το αναφέρουμε σε ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΟ θα πρέπει να μπορούμε να έχουμε στελεχωμένο ένα νοσοκομείο που να καλύπτει τις ανάγκες μας. Όλοι σχεδόν έχουμε βρεθεί ασθενείς , και αρκετοί από εμάς χρειάστηκε να φύγουμε από το νησί γιατί η έλλειψη Υγειονομικών μας ανάγκασε να πάμε σε διπλανό νησί ή στην Αθήνα, σκεφτείτε τώρα το καλοκαίρι που ο πληθυσμός έχει υπερδιπλασιαστεί τι θα γίνει; Τι θα γίνει αν ω μη γένοιτο  συμβούν δύο η τρία σοβαρά τροχαία ταυτόχρονα; Τι θα γίνει αν πάνε δέκα επείγοντα περιστατικά στο νοσοκομείο; Τα προβλήματα τεράστια μα κατά την ταπεινή μου άποψη το μεγαλύτερο πρόβλημα βρίσκεται ανάμεσα μας, ή μάλλον έχει χαθεί ανάμεσα μας. Όλη αυτή η οικονομική κρίση που βίωσε και βιώνει η χώρα μας κατάφερε περίτρανα να μας αφαιρέσει ένα κύριο συστατικό που είχαμε ….Το φιλότιμο, αυτή η μικρή λεξούλα που ήταν συνυφασμένη με την κουλτούρα μας έχει πλέον εξαφανιστεί. Το να μην έχουμε πλέον φιλότιμο είναι δικαίωμα μας και μπράβο μας. Το να θέλουμε να νοικιάζουμε τα δύο τρία , πέντε ακίνητα μας στην βραχυχρόνια είναι κι αυτό δικαίωμα μας και μπράβο μας.  Το ανήθικο όμως είναι το εξής: Να απαιτούμε με ντουντούκες και πλακάτ, από άλλους εργαζόμενους να δείξουν φιλότιμο και να έρθουν να υπηρετήσουν σε παραμεθόριο  περιοχή , να στελεχώσουν, νοσοκομεία , σχολεία,  υπηρεσίες που χωρίς αυτές πως θα λειτουργήσει το νησί 12 μήνες το χρόνο; Είναι ανήθικο να ζητάμε από τους άλλους αυτό το οποίο εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε ή αν μας γίνει νύξη να κάνουμε σηκώνουμε παντιέρα….  Κυρίες και Κύριοι η Κως έχει σχεδόν 40.000 μόνιμους κατοίκους, ζούμε εδώ γιατί αγαπάμε τον τόπο μας, γιατί γεννηθήκαμε εδώ , γιατί καταγόμαστε από εδώ , γιατί με το που αντικρίσαμε αυτήν την ομορφιά την ερωτευτήκαμε και είπαμε « εδώ θα μείνουμε» παρά τις αντίξοες συνθήκες που έχει μια περιοχή απομακρυσμένη από την Πρωτεύουσα.
Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί η κατάσταση , πολύ φοβάμαι ότι θα γίνεται κάθε χρόνο και χειρότερη , αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε συμπεριφορά. Δεν έχω να πω κάτι άλλο γιατί όσο και να γράφω το φιλότιμο μας έχει εξαφανιστεί. Θα κλείσω με ένα ποίημα που μας περιγράφει  πιο πολύ από κάθε άλλη εποχή. Ποίος φταίει; …ποιος φταίει;;….
Κώστας Βάρναλης «Οι μοιραίοι»

Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
(απάνω στρίγκλιζε η λατέρνα)
όλ’ η παρέα πίναμ’ εψές·
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
Ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους να τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος τ’ άσωτ’ ουρανού!
Ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλα του δειλινού,
λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος, ίδιο στοιχειό
τ’ άλλου κοντόημερ’ η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό·
στο Παλαμήδι ο γιος του Μάζη
κι η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

– Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
– Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
– Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
– Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει;
Κανένα στόμα
δεν το ‘βρε και δεν το ‘πε ακόμα.

Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.
Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα,
όπου μας εύρει, μας πατεί.
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Μια Αναγνώστρια με ανησυχίες.

Latest..

H Μυτιλήνη αποκτά ηλεκτρικά ποδήλατα

ΛΕΣΒΟΣ: Υπεγράφη σήμερα Τρίτη 23 Ιουλίου από τον Δήμαρχο Μυτιλήνης Παναγιώτη Χριστόφα η σύμβαση για την εγκατάσταση ολοκληρωμένου συστήματος μίσθωσης ηλεκτρικών ποδηλάτων στο … [Read More...]