“Εγιναν πέτρα, σμιλεμένες από το Φως και την απουσία του” για την Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών, γράφει η Ευγ. Κώττηου

ΧΙΟΣ : Εκεί που περπατάς…

Στάσου ένα λεπτό! Παρατήρησε τους στιβαρούς τους ώμους. Τις καμπύλες του σώματος τους…
Πουθενά δεν διακρίνονται οι ρωγμές, οι μώλωπες από χέρια αγαπημένα που υψώθηκαν να τις χτυπήσουν. Και το κάνανε!
Πόσο αλλάζουν πρόσωπο τα χέρια. Προδίδουν τα χάδια, τα φιλιά, την εμπιστοσύνη…

Εκείνες αλύγιστες και ας λύγισαν. Αδάκρυτες και ας δάκρυσαν.
Πόσο όμοιες είναι! Δεν ξέρει κανένας αν ζούνε στο διπλανό σπίτι, περνάνε ανάμεσα στο πλήθος, ψωνίζουν, βάφουν τα μαλλιά τους…
Είναι από τούτο τον αιώνα ή περασμένους;
Είναι από σάρκα ή από πέτρα;

Πριν και μετά…
Έτσι ορίζεται η ζωή τους.
Πριν γνωρίσουν τον ανατριχιαστικό φόβο, τις “πολικές θερμοκρασίες” στην ζέστη κρεβατοκάμαρα τους, τις φωνές, την τιμωρητική σιωπή, τις απειλές, τα χέρια τα υψωμένα. Κάποτε αγαπημένα…

Νόμιζαν πως τα ήξεραν. Γιατί τα χάιδεψαν τρυφερά, τα έκλεισαν προστατευτικά στα δικά τους, μην τύχει και πετάξουν σαν πουλιά.
Τα ίδια χέρια αγρίεψαν.

Δεν θυμούνται πότε.
Τόση ανεμοθύελλα δεν σηκώθηκε σε μια μέρα. Αργά σαν το δηλητήριο που σταλάζει σταγόνα- σταγόνα.
Το μόνο που αχνά θυμούνται είναι ότι εκείνα τα φιλημένα χέρια , έγιναν σκληρά, αγκάθινα σαν κάκτοι. Όχι δεν ήταν από το μεροκάματο…
Ήταν ο καθρέφτης μιας καρδιάς που τους έγινε ξένη…
Ξένη καρδιά, ξένα χέρια, ξένη ζωή. Της έκλεισαν το στόμα! Να μην φωνάξει…
Να μην τολμήσει να μιλήσει! Κι όταν μίλησε…
Δεν την πίστευαν!

“Τι;” της είπαν “μόνο μία φορά;”
Δεν αφήνει σημάδια ο τρόμος, οι απειλές, οι σιωπές και ο “βιασμός” της ψυχής. Δεν έχουν τίποτα για να δείξουν…
Έμειναν λοιπόν παγωμένες από πόνο και τρόμο. Όταν το όνειρο έγινε εφιάλτης…

Εκεί που περπατάς, εκεί που περπατάτε…
Σταθείτε μια στιγμή.
Είναι Γυναίκες που το καταφύγιο τους, το σπίτι τους έγινε φυλακή. Η αγκαλιά που ακούμπησαν νιώθοντας αγάπη και ασφάλεια, τώρα είναι μια μέγγενη που τις πνίγει…

Είναι Γυναίκες που είδαν στο πρόσωπο του συζύγου, του συγγενή, του συντρόφου, του φίλου, του εργοδότη, την φωτεινή πλευρά του φεγγαριού.
Δεν ήξεραν ότι θα τις κύκλωνε μια μέρα το σκοτάδι του.
Θα τις φυλάκιζε πίσω από χοντρά, χρωματιστά κάγκελα. Βαμμένα στα ροδαλά, απατηλά χρώματα που έχουν τα όνειρα και οι αυταπάτες αυταπάτες.

Ούτε χρειάστηκε πολύ να χάσουν την επιφανειακή τους λάμψη! Ξεφλούδισε το χρώμα και φάνηκε η σκουριά που έκρυβε…
Αράχνιασαν τα δωμάτια της ψυχής της. Τα παραθύρια ερμητικά κλειστά!
Γέμισαν τα λιγοστά τετραγωνικά του κόσμου της, ποντίκια. Τρωκτικά που αργά βασανιστικά ροκάνιζαν την σκέψη, τα συναισθήματα της, την αυτοεκτίμηση της.
Πίστευε όλο και πιο πολύ ότι ζούσε αυτά που της άξιζαν.
Φλεγόταν και στο σκοτεινό δωμάτιο που ζούσε πουθενά δεν διέκρινε την έξοδο κινδύνου. Αναθυμιάσεις από την σάρκα της που καίγονταν την έπνιγαν. Το οξυγόνο όλο και λιγόστευε, λεπτό το λεπτό! Το ένιωθε. Θα πέθαινε!

Η μια, όλες.
Αν ακόμη ήθελε να ζήσει, έπρεπε να πάρει στα χέρια της το μοναδικό κλειδί που θα την οδηγούσε στην λύτρωση. Να ξεκλειδώσει την φυλακή που τα χέρια τα αγαπημένα την έσπρωξαν! Αν ήθελε…

Την ύστατη στιγμή, το έκανε. Άργησε πολύ.
Την λιθοβόλησαν με πέτρινες αμφιβολίες και ειρωνικά χαμόγελα, ψιθύρους, φωνές επίκρισης.
Έτσι, η μία, οι πολλές, όσες γλύτωσαν από το θάνατο έγιναν πέτρα.
Σμιλεμένες από το Φως και την απουσία του…
Σηκώνουν υπομονετικά στους ώμους τους το βάρος του φύλου τους. Εις τους αιώνες.

Εκεί που περπατάτε, κλίνετε το γόνυ μπροστά στις Γυναίκες που άντεξαν, που τόλμησαν, που μίλησαν.
Δεν χρειάζονται “δάφνες”. Κανένα στεφάνι.
Μόνο να τις ακούσετε, να τις πιστέψετε και να μπείτε στην θέση τους.
Ένα λεπτό, σηκώστε το βάρος που σηκώνουν οι στιβαροί ώμοι τους!

Αν καταλάβετε ότι χρειάζονται χείρα βοήθειας, αν ακούσετε το σήμα κινδύνου που εκπέμπουν γιατί βυθίζονται, μην προσπεράστε.
Είστε τα παραπλέοντα πλοία. Μπορείτε να τις διασώσετε ακόμη και την ώρα που βυθίζονται.

Αν σας φαίνονται άγνωστες, ξανακοιτάξτε προσεκτικά τα χλωμά, θλιμμένα πρόσωπα τους.
Είναι η μητέρα, η αδελφή, η κόρη, η σύντροφος σας, η συγγενής, η φίλη. Κοιτάξτε ξανά!
Εκεί που περπατάτε…

Latest..

Αποτελέσματα εκλογών και ψήφοι των παρατάξεων στο ΤΕΕ Δωδεκανήσου | Σε Κω και Κάλυμνο 1η η παράταξη του Ι. Γρύλλη στη Ρόδο του Γ. Σάββενα

ΚΩΣ: Ολοκληρώθηκε χθες αργά το βράδυ η διαδικασία καταμέτρησης των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας, για την ανάδειξη νέας διοίκησης και … [Read More...]

Δώστε έμφαση στην άνεση!

ΛΗΜΝΟΣ: Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες των cookies αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και … [Read More...]

Καλά νέα! Ο Υπουργός Μετανάστευσης κ. Καιρίδης δίνει λύση στο θέμα της στέγης του Αναγνωστηρίου Αγιάσου

ΛΕΣΒΟΣ: Μια ευχάριστη είδηση προέκυψε από την τριήμερη επίσκεψη στη Λέσβο του Υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Δημήτρη Καιρίδη, για την αποκατάσταση του Αναγνωστηρίου. Σε … [Read More...]